Αυτές τις μέρες στο γραφείο μας έχει πιάσει για τα καλά το καλοκαίρι… Αργές, νωχελικές κινήσεις, άσκοπα πηγαινέλα και αμέτρητη ώρα χαζεύοντας τις στοίβες τα χαρτιά και το απόλυτο κενό στην οθόνη του υπολογιστή… Κάθε τόσο μια ματιά στο ρολόι. Ακόμα 12?? Ατέλειωτη μέρα! Πότε πότε συναντιόμαστε στο διάδρομο, άλλος μ’ ένα ποτήρι νερό, άλλος πηγαίνει τουαλέτα, άλλος βγαίνει να πάρει κάτι να φάει… Κοιταζόμαστε συνωμοτικά και σκάμε στα γέλια. Κανέις δεν καταφέρνει να συγκεντρωθεί. Ακόμη κι ο Ν. που είναι γνωστός εργασιομανής δείχνει σημάδια κούρασης και βαρεμάρας τον τελευταίο καιρό!
Αδύνατον να συγκεντρωθώ για να δουλέψω λίγο ό,τι κι αν κάνω. Τα γράμματα χορεύουν μπροστά στα μάτια μου, όσους καφέδες και να πιω, αδύνατον να καταπολεμήσω αυτή την καταραμένη υπνηλία. Θυμάμαι ένα παλιό φίλο που μου έλεγε σε περίοδο εξεταστικής – τι θυμήθηκα τώρα – ότι σε περιπτωση μεγάλης έλλειψης ύπνου η καφεϊνη έχει τα αντίθετα από τα επιθυμητά αποτελέσματα, προκαλεί, δηλαδή, ακόμα περισσότερη υπνηλία! Μάλλον αυτό μου συμβαίνει.. Θα μου πεις, λογικό να νυστάζεις αν κοιμάσαι στις 2 κι έχεις να σηκωθείς στις 7. Όμως αυτό είναι άλλο ένα χαρακτηριστικό του καλοκαιριού. Είναι απολύτως αδύνατον να κοιμηθώ νωρίς!
Μου φαίνεται απίστευτο αλλά μέσα στο κέντρο της Αθήνας νομίζω ότι ακούω τζιτζίκια! Μπα.. Αποκλείεται… Κι όμως.. Λες?? Κλείνω τα μάτια και φαντάζομαι πως είμαι σ’ ένα νησί, είναι μεσημέρι κι είμαι ξαπλωμένη σ’ ένα μαλακό στρώμα, σ’ ένα δροσερό δωμάτιο.. Ζzzzz…. I need a blue sky holiday… Ήλιο, θάλασσα, ούζα, καλή παρέα.. Τι άλλο να ζητήσεις?? Ποιος κάνει υπομονή μέχρι την άλλη βδομάδα?? Ουφ.. Anyway..
Κι όπως θα ‘λεγε και ο συγγραφέας
Σας ασπάζομαι
C.G.
