28/01/2007

Θυμάμαι μια συζήτηση που έκανα πριν από καιρό με ένα φίλο. Είχε κόψει το τσιγάρο και δεν είχε καπνίσει για πέντε-έξι μήνες. Ήμουν πολύ περήφανη γι’ αυτόν, γιατί παλιότερα κάπνιζε δυο πακέτα τη μέρα και είχαμε πέσει όλοι πάνω του να το κόψει (εγώ τότε δεν κάπνιζα και ήμουν μπορώ να πω, φανατικά κατά). Όταν του είπα λοιπόν πόσο περήφανη ήμουν για ‘κεινον, τον θυμάμαι να λέει, “Μη βιάζεσαι. Για να πεις ότι πραγματικά τελείωσες μ’ αυτή την ιστορία και δεν θα ξανακαπνίσεις, πρέπει να περάσει τουλάχιστον ένας χρόνος από τότε που το ‘κοψες.” Γιατί αυτό? ρώτησα. Γιατί, μου λέει, πρέπει να περάσεις απ’ όλες τις φάσεις και τις εποχές που θέλεις/έχεις συνηθίσει να κάνεις τσιγάρο. Χριστούγεννα, Πάσχα, δουλειά, εξεταστική (ήμασταν μικρότερα τότε :P), διακοπές, τα πάντα. Όταν περάσει ο χρόνος, τότε ξέρεις πως είσαι πια ok. Πιστεύω πως είχε δίκιο. Κι ακόμα, πως η θεωρία του δεν έχει εφαρμογή μόνο στο τσιγάρο, αλλά σε κάθε είδους εθισμό. Σύμφωνα με τη θεωρία αυτή λοιπόν, σήμερα απεξαρτήθηκα επισήμως και με τη βούλα. Από την αγάπη σου. Από σένα. ‘Ισως τώρα να πρέπει να κόψω και το τσιγάρο.. Τα βράδια μου τα εργένικα, τραγούδια λέω αρμένικα… Soundtrack: Ελευθερία Αρβανιτάκη – Μένω εκτός

17 σχόλια: το μέλος cc έγραψε…   και στα δικά μας. Αμήν.   Κυριακή, 28 Ιανουάριος 2007 22:11     το μέλος teaser έγραψε…   πονάει πάντα η “απεξάρτιση”…αλλά στο τέλος το αποτέλεσμα είναι λυτρωτικό…   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 02:31     το μέλος nirat έγραψε…   ax mia apo ta idia… as ksekinisoume omws apo to tsigaro, meta ta alla tha erthoun apo mona tous…   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 12:18     το μέλος teaser έγραψε…   επίσης το άλλο που σκέφτηκα σήμερα στο τραίνο είναι ότι είναι κρίμα κανείς μέσα στης θολούρα της «απεξάρτησης» από έναν παλιό έρωτα να μην μπορεί να δει έναν καινούριο έρωτα που του κουνάει το χέρι…αν το καλοσκεφτείτε μετέπειτα.   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 12:46     το μέλος nirat έγραψε…   teaser se auto tin pagida exw pesei. Apo ton aprili den mporw na sinerthw plirws… as mou dwsei kapoios mia sfaliara giati xanw faseis   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 13:39     το μέλος cornflake girl έγραψε…   Αν δεν βλέπεις το νέο έρωτα θα πει πως δεν είσαι ακόμα έτοιμος/η να τον δεχτείς.. Οπότε δεν πειράζει. Κι εγώ έχασα πολλές φάσεις και απέρριψα ανθρώπους χωρίς πολλή σκέψη, αλλά στην τελική δεν είναι και πολύ ωραίο να χρησιμοποιήσεις κάποιον σα δεκανίκι για να ξεπεράσεις κάτι άλλο, έτσι δεν είναι?   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 14:25     το μέλος teaser έγραψε…   δεν το βλέπω ως δεκανίκι…απλά ως μία νέα ευκαιρία…όλα βέβαια όπως είπες είναι θέμα ψυχολογίας (και παράλληλα μοίρας…)   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 14:29     το μέλος vasia έγραψε…   ωραιο κειμενακι.Σωστος ο παραλληλισμος.Μ’αρεσει πολυ οπως τελειωνει. Δυσκολο να απεξαρτηθεις απο συναισθημα.Κ συμφωνω,δεν ειναι η λυση να χρησιμοποιήσεις κάποιον για να ξεπεράσεις κάτι αλλο.Ειναι αναποτελεσματικο.   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 19:47     το μέλος michos έγραψε…   oses einai oi sxeseis twn anthrwpwn, alles toses kai oi thewries… as’ta -klauta.   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 21:09     το μέλος k_gerax έγραψε…   Κανενα ειδος εθισμου δεν ειναι υγιες. Ακομα και αυτο σε μια σχεση (οσο περιεργο και αν ακουγεται). Καλο ειναι να κραταμε και κατι για τον εαυτο μας. Καλη ξελευτερια λοιπον!   Δευτέρα, 29 Ιανουάριος 2007 23:07     το μέλος teaser έγραψε…   εντυπωσιακό πάντως…παρατήρησα ότι και εσύ και η CC βιώσατε μια ιδιαίτερα αξιοσημείωτη 28/01/2007….εξού και ο τίτλος και στις 2 περιπτώσεις.   Τρίτη, 30 Ιανουάριος 2007 02:42     ο επισκέπτης Lola by bolemeni έγραψε…   ena ena ta bimata…min biazesai…   Τετάρτη, 31 Ιανουάριος 2007 01:06     το μέλος cornflake girl έγραψε…   Lola, επειδή ξεμπέρδεψα με τον ένα εθισμό είπα να κόψω και κανένα άλλο!Αν και δεν το βλέπω αλλά δεν πειράζει..   Τετάρτη, 31 Ιανουάριος 2007 15:42     το μέλος i gomena tu xuzuri έγραψε…   to tsigaro to ekopses, tin sokolata omos? na tros ta nyxia su? ta patatakia to apogevma? (e de ginetai, kati tha petyxa)   Πέμπτη, 1 Φεβρουάριος 2007 18:47     το μέλος cornflake girl έγραψε…   Το τσιγάρο δεν το έκοψα -ακόμη-, όσο για τη σοκολάτα, όπως έχω ξαναπεί δεν πρόκειται να την κόψω ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ, ποτέ!!!   Πέμπτη, 1 Φεβρουάριος 2007 21:20     ο επισκέπτης A.Month έγραψε…   Μόλις γύρισα από Δίστομο όπου πέρασα υπέροχα πραγματικά, πολύ γέλιο και όμως. . . ενώ τον πέρασα το χρόνο, ενώ είμαι πιο δυνατή από τότε όταν πέράσαμε από ένα συγκεκριμένο σημείο κοντά στην Αράχωβα νόμιζα ότι θα γυρίσω και θα τον δω να οδηγεί. Πάντα σε αυτό το σήμείο τον σκέφτομαι και έχω πάει 5 φορές φέτος μόνη. Νομίζω μόνο αν ξαναερωτευθώ δεν θα μου συμβαίνει. Κάποια πράγματα όσο και αν τα πνίγεις στην φυλάνε και μόλις νιώσεις λίγο μοναξιά ξεπηδάνε. Οτι έχεις ζήσει είναι κομμάτι σου πια, θα βγαίνει και θα σε πονάει. . . το αποδέχομαι αυτό για την ώρα αλλά ελπίζω όσο περνάει ο καιρός να συμβαίνει σε μικρότερη συχνότητα. Θέλω τσιγάρο τώρα… Συγνώμα που μακρυγόρησα τόσο.   Δευτέρα, 5 Φεβρουάριος 2007 01:52     το μέλος cornflake girl έγραψε…   Έτσι είναι έχεις δίκιο.. Όσος καιρός κι αν περάσει, υπάρχουν πράγματα που συνεχίζουν να πονάνε.. Το έχω ξαναπεί, ο χρόνος αποκοιμίζει τις πληγές, δεν τις γιατρεύει.. Τώρα θέλω κι εγώ τσιγάρο.   Δευτέρα, 5 Φεβρουάριος 2007 16:09