|
Έλα να γράψουμε ένα παραμύθι, θες? Μην είσαι χαζό, δεν είναι ανάγκη να έχει δράκους και νεράιδες, δικό μας είναι, θα το φτιάξουμε όπως θέλουμε εμείς.. Μόνος περιορισμός να το γράψουμε μαζί.. Θα πάρουμε ένα μεγάλο λευκό χαρτόνι, εσύ θα φέρεις τις μπογιές κι εγώ τα πινέλα, θα φορέσουμε πρόχειρες φόρμες, θα σηκώσουμε τα μανίκια μας ψηλά, θ’ ανακατέψουμε τα χρώματά μας ώρα πολλή, μέχρι να γίνουν ένα, θα διαλέξουμε μεριές και θα ζωγραφίσουμε όμορφα γράμματα˙ θα γεμίσουμε πολλές σειρές με περιπέτειες, χαμόγελα, ταξίδια, μάχες και ήρωες, ώσπου κάπου εκεί στη μέση τα κεφάλια μας θα σκουντουφλήσουν και τα πινέλα μας θα συναντηθούν, θα μου πάρεις παγωτό και θα σου χαρίσω τις μουσικές μου, θα μαγειρέψουμε μακαρόνια που δεν θα τρώγονται αλλά θα τα φάμε ούτως ή άλλως, θα κρατήσω την κιθάρα σου και θα με βοηθήσεις να τοποθετήσω τα χέρια μου σωστά, θα γελάσεις με την αδεξιότητά μου και θα με μάθεις να παίζω ένα μόνο τραγούδι, θ’ αγγίξω τυχαία το πρόσωπό σου και θα με κοιτάξεις μέσα στα μάτια, θ’ αρχίσει να βρέχει και θα βγω στο μπαλκόνι, θα στεγνώσεις τα μαλλιά μου με την πετσέτα σου και θα ζεστάνεις τα χέρια μου στα δικά σου, θα σου ψιθυρίσω ξένα λόγια γιατί τα δικά μου δεν θα ‘ναι ποτέ αρκετά και θα μου γράψεις ένα τραγούδι, θα ψάξουμε στον ουράνο και θα βαφτίσουμε ένα αστέρι δικό μας, θα φοράω τη μυρωδιά σου στο δέρμα μου και θα κρατάς τη γεύση μου στο στόμα σου, θα σου χαρίσω ένα παζλ που δεν θα φτιάξεις ποτέ και θα μου φέρεις ένα τριαντάφυλλο, θ’ αγαπήσεις τα σημάδια μου και θα λατρέψω τα χέρια σου, θα κρατήσουμε το πινέλο μαζί και θα συνεχίσεις να κρατάς το χέρι μου αφού γράψουμε τη λέξη “τέλος”. Για λίγο. Λοιπόν, θες?
Soundtrack: Tori Amos – A sorta fairytale
|