I can’t believe the news today
Πόσες φορές πέρασε αυτή η φράση απ’ το μυαλό μου από προχθές.
Δυό μέρες τώρα δεν πιστεύω αυτά που βλέπω, αυτά που ακούω.
Δεν μπορεί λέω, δεν είναι αλήθεια.
Δε γίνεται να είναι αλήθεια.
Κι ας μυρίζει παντού καμμένο.
Κι ας είναι ο ήλιος μαύρος
και το φεγγάρι κόκκινο.
Όχι, δεν μπορεί να είναι αλήθεια.
Oh, I can’t close my eyes
And make it go away
Το θέλω όμως.
Πόσο πολύ το θέλω.
Να κλείσω τα μάτια.
Και τίποτα απ’ όλα αυτά να μην είναι αλήθεια πια.
Ένα κακό αστείο. Τίποτα παραπάνω από ένα κακό αστείο.
How long..
How long must we sing this song
How long, how long…
Κλείνω την τηλεόραση γιατί δεν αντέχω να βλέπω άλλο.
Φοβάμαι να σηκώσω το τηλέφωνο.
’cause tonight we can be as one
Tonight
Φωνές γεμάτες ένταση.
Μια διάχυτη ανάγκη να μοιραστείς όλα όσα δε σηκώνει η λογική σου
“Καίγεται η Ηλεία”
“Καίγεται η Αρκαδία”
“Καίγεται η Λακωνία”
“Καίγεται ο Υμηττός”
“Καίγονται ακόμα τα Στύρα”
“Καίγεται το Σοφικό”
“Καίγεται και η Αρχαία Ολυμπία”
And the battle’s just begun
There’s many lost, but tell me who has won
Ακούω αυτό το τραγούδι από το πρωί.
Στα διαλείμματα από την τηλεόραση.
Μιλάει για πόλεμο, θα μου πεις. Δεν είναι το ίδιο.
Αλήθεια?
Πόσο διαφορετικά θα ήταν αν είχαμε πόλεμο αναρωτιέμαι.
Αν αντί για φωτιές έπεφταν βόμβες.
Θα ήταν περισσότεροι οι νεκροί?
Μεγαλύτερη η καταστροφή?
Αναρωτιέμαι.
Sunday Bloody Sunday
Sunday Bloody Sunday
Sunday Bloody Sunday
Soundtrack: U2 – Sunday Bloody Sunday |