Επιθυμίες επιθυμώ επιστρέφοντας
Δύσβατες διαδρομές με κεριά φωτιζόμενες
Σε τοίχους χτυπάω τσιμεντένιους και πάλι απ’την αρχή
When the day is done
Hope so much your race will be all run
Then you find you jumped the gun
Have to go back where you began
Φοράω την αλήθεια μου, αυτή τη σκούρα πορφυρή
που έλεγες πως μοιάζει με αίμα
βόλτες τη βγάζω ψάχνοντας μία λίγο να ταιριάζει
When the night is cold
Some get by but some get old
Just to show life’s not made of gold
When the night is cold
Λάθος και πάλι
Ματιές δανεικές, επιβεβαίωση ύπαρξης
Μη με ρωτήσεις ποιας, δεν έτυχε ποτέ να τη γνωρίσεις
When the bird has flown
You got no one to call your own
You got no place to call your home
When the bird has flown
Ανάγκες αφελείς και ανασφάλειες συνωστιζόμενες
χνώτα βαριά κι ο αέρας λιγοστεύει
Αφού η πόλις με ακολουθεί
Φυσικά, τελείως φυσικά, ο ποιητής δικαιώνεται
When the game’s been fought
You speed the ball across the court
Lost much sooner than you would have thought
Now the game’s been fought
Κι ύστερα, κάτι παλιές γνωστές, μαυροφορούσες δυνατότητες
Την πλάτη μου γυρνάνε θυμωμένα
Παρέλειψα ως φαίνεται να παραβρεθώ
Σ’ενός ονείρου τους αγαπημένου την κηδεία
When the party is through
It seems so very sad for you
Έχεις προσέξει ποτέ αλήθεια,
Τι θόρυβο δαιμονισμένο κάνουν τα δάκρυα όταν χτυπούν το χώμα,
καθώς,
Αυτό που θα μπορούσαμε να γίνουμε κλαίει πάντα μέσα μας απαρηγόρητο*
Didn’t do the things you meant to do
Now there’s no time to start a new
Now the party’s through
*Τόνυ Κούσνερ
Soundtrack: Norah Jones – Day is done
Νοεμβρίου 15, 2007 at 12:43 πμ
Einai pou esu den eisai pesmenh twra e?
Mia glukia agkalia kouklitsa! Kai ena xamogelaki fusika!
Νοεμβρίου 15, 2007 at 1:27 πμ
Αχ, είναι ξημέρωμα….είμαι πτώμα….σε διαβάζω λίγο down ή ιδέα μου? …. άλλη μια αγκαλιά κι ένα χαμογελάκι από μένα και αμέσως γίναν δυο! Να προσέχεις….ξέρεις εσύ…. να ντύνεσαι καλά, να τρως καλά και να μη μιλάς σε αγνώστους!
Νοεμβρίου 15, 2007 at 9:34 πμ
Αχ, παιδάκια ευχαριστώ τόσο για τις αγκαλιές και τα χαμόγελα.. Και τα ανταποδίδω φυσικά
:*, αλλά αλήθεια δεν είμαι πεσμένη.. Όποιος ξέρει από καλή μελαγχολία ξέρει ότι απαιτεί χρόνο και ενέργεια, που εμένα μου λείπουν λίγο αυτή την περίοδο..! Τρέχω πολύ και οι μέρες είναι πολύ γεμάτες.. Απλά επειδή ακριβώς τα πράγματα είναι έτσι συνήθως δεν έχω το χρόνο να γράψω στο μπλογκ.. Κι έτσι γράφω μόνο όταν είμαι προβληματισμένη. Και ανεβαίνουν στη σειρά θα μου πείτε και σας μπερδεύουνε, αλλά αν δείτε τις ημερομηνίες που γράφτηκαν (ούτε καν που ανέβηκαν, θα καταλάβετε ότι απέχουν πολύ μεταξύ τους.. Ε, νομίζω μια δόση μελαγχολίας (για να έρχομαι στα ίσα μου, όχι τίποτα άλλο!) κάθε δυο-τρεις βδομάδες, τη δικαιούμαι, ε??! 
(Μπελά μου βάλατε, τώρα πρέπει να κάτσω να γράψω κάτι για να διώξω αυτό, αλλά μέχρι το σ/κ δεν το κόβω και ως τότε θα με φάει το άγχος!!:PP)
Νοεμβρίου 15, 2007 at 10:15 πμ
“Επιθυμίες επιθυμώ επιστρέφοντας” loved it! Για να μην πω για τη συνέχεια.
Εγώ το λέω, αν είναι η μελαγχολία κ ο προβληματισμός να βγάζει τέτοια ποστ (έστω ετεροχρονισμένα), ας είναι!
Μια αγκαλιά κ φιλιά κ απο μένα of course!
Νοεμβρίου 16, 2007 at 11:42 πμ
δηλαδή αν δεν έτρεχες και δεν είχες τόσες ασχολίες τι θα έγραφες???
η cc είμαι, μεταμφιεσμένη
Θα ΄ξαναγίνουμε γειτόνισες!
Νοεμβρίου 17, 2007 at 10:34 πμ
@ vasia, φιλιά κι αγκαλιά
@ ccnio, τέλειοοοο nick! Χοχοχο.. Σου πάει αδερφούλα!! Άντε, όλο μου τάζεις, αλλά όλο αργείς! Πού είναι το blog? Οεο?
Νοεμβρίου 21, 2007 at 10:50 μμ
Ligo down mou akougesai…an einai vevaia h dosh melagxolias na erxetai an 2-3 vdomades, den peirazei…opws kai na xei, poly wraio post!
Filia!
(avchrys me neo nick)
Νοεμβρίου 22, 2007 at 5:33 μμ
@ justmee, ναι, ναι, μια φορά στις δύο βδομάδες τρεις κουταλιές της σούπας μελαγχολία, εντολή γιατρού!;)Ευχαριστώ για το ποστ! Με γεια το νικ και το μπλογκ!
Φιλιά!