Εδώ στη χώρα του Βάρδου, έχουν που λέτε μία εμμονή με τις θερμίδες. Ό,τι κι αν αγοράσεις, γράφει πάνω πόσες θερμίδες έχει. Θες μακαρόνια? Θες πατάτες? Θες κρέας? Ό,τι κι αν θες, θες δε θες, θα ξέρεις και πόσες θερμίδες έχει.
Εγώ στο μεταξύ, μέχρι να έρθω εδώ πέρα, πιστή στο μότο δουλειές δεν είχαμε (που δεν είχαμε αλλά άλλο θέμα αυτό), δουλειές βρήκαμε, δεν είχα μπει ποτέ στο τριπάκι του θερμιδομετρήματος. Τι νόημα έχει να ξέρω πόσες θερμίδες έχει η σοκολάτα που έφαγα, αφού τώρα πια την έφαγα, να ‘ταν κι άλλη κι αν ήταν θα την είχα φάει κι αυτή?? Ανούσιο το έβρισκα εντελώς κι έτσι ακόμα και τα τρόφιμα που έγραφαν πάνω θερμίδες δεν τα κοιτούσα ποτέ. Εδώ όμως, πραγματικά κολλάς. Γράφουν τις θερμίδες σε όλα. Σε όλα, χωρίς υπερβολή. Το ξέρατε εσείς ότι ένα μανταρίνι έχει 35 θερμίδες? Ορίστε, μάθετέ το τώρα, αποθηκεύστε αυτή την εντελώς άχρηστη πληροφορία στους εγκεφάλους σας ακριβώς δίπλα στα ονόματα της Κέλυ, του Μπράντον και του Ντύλαν (αααχ, ο Ντύλαν) από το Πέπερλυ Χίλς, για να μπορείτε να πείτε ότι μάθατε και κάτι διαβάζοντας αυτό το post και δεν ήταν εντελώς χαμένος ο χρόνος σας.
Που λέτε, αγαπημένοι μου αναγνώστες, αναγνώστες μου αγαπημένοι, γιατί είστε αγαπημένοι μου, ως γνωστό addictive person (το λες και junkie δηλαδή) έχω κολλήσει τρελά. Xωρίς να το καταλαβαίνω καλά καλά, κάθομαι και υπολογίζω θερμίδες κι εγώ. Έχω μόνο ένα μικρό θεματάκι. Δεν έχω ιδέα πόσες πρέπει να καταναλώνω!! Από τα βάθη της μνήμης μου (και μιλάμε για βάθη, όχι αστεία) ξεπροβάλλει ένα (πιθανότατα εντελώς τυχαίο) νούμερο, γύρω στις 1800 ημερησίως, το οποίο ποιος ξέρει σε ποιο έγκυρο κοσμοπόλιταν το διάβασα (εεε, όχι, όχι, εγώ δεν έχω διαβάσει ποτέ τέτοια πράγματα, εεεχμ, μια φίλη μου μου είπε, εεχμ, ναι), αλλά δε θα κόψω και το κεφάλι μου, γιατί είναι ωραιότατο και πού να τρέχουμε τώρα να βρίσκουμε άλλο. Οπότε αφού ούτως ή άλλως δεν έχω ιδέα αν πρέπει να τηρώ κάποιο συγκεκριμένο όριο, ούτε φυσικά προσπαθώ να αδυνατίσω γιατί είμαι και φαγανό ζωή να ‘χω και δεν έχω καταφέρει ποτέ στη ζωή μου να κάνω δίαιτα, άσε που η γιαγιά μου που έχει περάσει και Κατοχή δε θα το άντεχε και θα τη χάναμε στον άνθος των 93 της χρόνων, απλά συνεχίζω να τρώω όπως έκανα πάντα (->μέχρι να σκάσω). Αλλά μετά μετράω τις θερμίδες, χοχο. Βέβαια αυτό με το μέτρημα της θερμίδας στην περίπτωσή μου, λειτουργεί πολλές φορές εντελώς αντίστροφα από το αναμενόμενο θα έλεγα, τύπου, τι, αυτά τα εξαίσια αυγά kinder που τόσο αγαπώ, έχουν μόνο 105 θερμίδες, ας φάμε 5-6, μέχρι να πετύχουμε το δώρο το σωστό (αν ακούσετε κάποια στιγμή στις ειδήσεις ότι δολοφόνησαν με φρικιαστικό τρόπο τον απατεώνα που στο κουτί με τα τρία αυγά βάζει μόνο στο ένα δωράκι Σρεκ και στα άλλα κάτι ακραιότατες μούφες τύπου πυξίδα και μέτρο(!), εξαναγκάζοντάς τον να φάει όλα τα ηλίθια δώρα του, ό,τι και να πούνε να ξέρετε πως δεν το έκανα εγώ, καθότι εγώ όπως γνωρίζετε, είμαι ανώτερος και μεγαλόψυχος άνθρωπος).
Κι έχω και την άλλη που είναι 1,78 και 64 κιλά και κάνει δίαιτα και τρώει μόνο βραστά λαχανικά, γιατί θέλει λέει να γίνει σαν την Kate Moss. Μα με το καλό, μα με το κακό, δεν καταλαβαίνει τίποτα, έχει κολλήσει το κεφάλι της και έχει πέσει με τα μούτρα στο λαχανικό. Όταν γίνει σα σκιάχτρο αναρωτιέμαι αν θα μπορεί να το δει ή θα νομίζει ότι πρέπει να αδυνατίσει κι άλλο. Πάει θα καταστραφούμε εδώ πέρα, αφομοιωνόμαστε. Σε λίγο, ως άλλοι πολυμήχανοι (για να μην ξεχνάμε και τις ρίζες μας), θα επινοούμε τρόπους για να διαβάζουμε tabloids στο tube, όρθιες και σε συνθήκες πλήρους σαρδελοποίησης. Αχ, δεν είμαι καλά. Πάω να μου φτιάξω ένα καφεδάκι. Ευτυχώς που πίνω τον καφέ μου σκέτο και έχει 0 θερμίδες, χοχο. Όχι, φυσικά και δεν κατάφερα να τον κόψω, τι ερωτήσεις είναι αυτές?? Και εννοείται ότι αυτό δεν οφείλεται καθόλου στην ανικανότητά μου να αυτοπειθαρχήσω σε μία μου απόφαση, όοοοχι, όοοοχι, είναι όπως λέει κι ο Γ. γιατί ο καφές είναι απόλυτα συνυφασμένος με την προσωπικότητά μου και αν τον κόψω, θα χάσω ένα από τα βασικά σημεία αυτοπροσδιορισμού μου. Και δεν είναι και πολλά. 
Soundtrack: Amy Winehouse – Rehab
