Αλλά

Τι μικρή, αστεία λέξη πόσο φαίνεται αδύναμη και ασταθής ένας τόνος μονάχα αρκεί να τη φορτώσει προσδοκίες καινούριου άλλα ταξίδια, άλλα όνειρα, άλλα δάκρυα και σα να φθόνησε τη σταθερότητα των γύρω πείσμωσε κι αποφάσισε αστάθεια να μοιράζει σε κάθε μία που συναντάει φράση όπλο να γίνεται σε ανόητα παιχνίδια εξουσίας But that’s all right by me We happen to be free Ένα βήμα μπροστα και δύο πίσω αβέβαια, χωρίς ισορροπία If I could tear my heart And keep it miles apart From love of beast or man And never give a damn If I could learn to lie And never show my pride I’d be just like the rest Be someone I detest Δε θέλω άλλα αλλά Θέλω ένα θέλω θαρραλέο δίχως συνοδεία Με κούρασαν οι πολλές οι λέξεις Κι αν άλλωστε κάποια παρέα του πρέπει αυτού του θέλω είναι μονάχα εκείνο το μικρούτσικο το “σε” And if we fall from grace At least we had a taste Of something more than this Unresolved black abyss I’m always looking for the sun I’m always looking for the sun I’m always looking for the sun I’m always looking for the sun, to shine Soundtrack: Gentle Waves – Falling from grace [(Επειδή έχω άρχισει να ανησυχώ με το τι γράφω και το τι καταλαβαίνει ο κόσμος, διευκρίνιση: το post είναι απλά η δική μου απάντηση στην ερώτηση του Trikalou, γι' αυτό που θέλουν οι γυναίκες κλπ.. Κατά τα άλλα, είμαι εξαιρετικά ευτυχής, γιατί σήμερα ανακάλυψα το παγωτό mojito. Με 6,5 % αλκοόλ. ]

12 σχόλια: ο επισκέπτης Όλια έγραψε…   Το πιο?? παγωτό?? mojito??   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 03:50     το μέλος MissingPage έγραψε…   Pali skantalies kaneis koritsaki? :P   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 08:50     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ Όλια, ω, ναι! Παγωτό mojito! Αν θες σου λέω και λεπτομέρειες για το μέρος! (το καλύτερο παγωτό στην πόλη! ))@ missing, οοοοοοοps… Αυτό δεν έγινε επίτηδες..! Απλά ξέχασα να διορθώσω την ημερομηνία κι έμεινε αυτή του αρχικού draft..Πάω να βάλω τη σωστή..! :/ Καλημέρααα!   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 09:26     το μέλος vasia έγραψε…   Τρως δυο τρία mohito-ice, έρχεσαι στο τσακίρ κέφι κ μετά σου λένε κ οι άλλοι “άλα κοπελιάααα!” :ρ (ποιο είναι το μαγαζάκι?) Αυτό το “αλλά” άτιμο…Αλλά πάμε γι άλλα, που λένε!   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 11:57     το μέλος thios έγραψε…   pagia aporia mou gia edesmata typou mojito pagwto, makaronia me vodka klp: me afta kaneis koilia h kefali?? P   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 12:04     το μέλος cc έγραψε…   κάτσε τώρα γιατί με έστειλες. Παγωτό mojito??? Κι εγώ δεν το έχω ανακαλύψει ακόμα??? Ωιμέ!όσο για το post, λέω να κάνουμε κίνημα. ΟΧΙ ΆΛΛΑ ΑΛΛΆ!!!!! Όχι. Μόνο Θέλω με την απαραίτητη συνοδεία του!!!   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 12:53     το μέλος thios έγραψε…   twra pou to skeftomai, to “pagwto mojito” den einai mia xara synodeia gia to “thelw”??? ti ta thelete ta se, me klp… salonikies eiste? P   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 13:24     το μέλος teaser έγραψε…   πολύ ωραίο post…και στην τελική θέλουμε info για το παγωτό mojito διάααααααααααολεεεεεεεεεε (κρίση ναυτικού)   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 13:26     το μέλος Εύα έγραψε…   παγωτό μοχιτο?? address immediately!! :-p   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 16:58     το μέλος bolemeni έγραψε…   safestati apantisi…pisteuw egines katanoith..pagwto mochito!!! teleio akougete   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 19:40     το μέλος avchrys έγραψε…   Αχ, ατιμο αλλά… Anyway, η αντιδραση μου θα ναι μαλλον ιδια με των υπολοιπων…ΠΑΓΩΤΟ ΜΟJITO????????? Αυτα ειναι Πως, που, ποτε????   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 20:38     το μέλος cornflake girl έγραψε…   Πώπω.. Το παγωτό mojito μου κατέστρεψε το ποστ!!! Χιχιχι! @ all, Παιδιά, το μαγαζί είναι στη Βουλιαγμένη, οπότε μπορεί να πέφτει λίγο μακρυά για τους περισσότερους, αλλά αν το πάρετε απόφαση, μαζευτείτε να πάμε όλοι μαζί! Έχει άπειρες και απίθανες γεύσεις, παγωτό τσουρέκι, brownie, ferrero roche, snickers και πάρα πολλά άλλα, εγώ (που είμαι και κοιλιόδουλη) κάθε φορά ζω μια ξεχωριστή εμπειρία μέθεξης!!@ vasia, πάμε γι’ άλλα ναι!@ thie, 1. να σας πω, δεν είμαι σίγουρη γιατί ως γνήσια μεσογειακή γυναίκα δεν κάνω κοιλιά αλλά.. χμ.. πώς να το πω.. καμπύλες..! Επίσης για να με χτυπήσει το ποτό πρέπει να πιω αρκετούτσικα (εκτός αν είναι κρασί, χιχ), οπότε δεν μπορώ να πω ότι έκανα κεφάλι με λίγο παγωτό! (αλλά δεν είμαι και κλασικό δείγμα) 2. Το παγωτό τσουρέκι να δεις! :p @ cc, έχω την υποψία ότι το κίνημα θα αποκτήσει πάρα πολλούς οπαδούς.. @ teaser, thanx! Έλα ρε ναυτικέ, όταν πιάσεις λιμάνι, θα σε πάω για παγωτό mojito!! :p @ εύα, @ bolemeni, πολύ χαίρομαι που ήταν σαφής γιατί έχω και ένα θεματάκι με το τι γράφω και το τι καταλαβαίνουν οι άλλοι.. Τώρα αν θα την ακούσει κανείς, άλλο θέμα! @ avchrys, άτιμο, άτιμο..   Τρίτη, 11 Σεπτέμβριος 2007 12:16

 

Μουσικές

Να ακούς μουσικές από άλλα χέρια διαλεγμένες Σa να τρυπώνεις σ’ ένα ξένο σπίτι να κρύβεσαι κάτω από το κρεβάτι και σα σκιά να παρακολουθείς, πώς μια ζωή γερνάει Με νότες να μετράς σιωπές και γέλια και κουβέντες Κάθε ζωή ένα συνοθύλευμα ήχων Και κάπου κάπου ένας ήχος ιδιόκτητος Ένας ήχος προδότης να κάνει βόλτες σε άλλους κήπους γνώριμος, μα τόσο αλλιώτικος, σε ξένο φόντο ντυμένος άλλα χρώματα και ρούχα ο ίδιος πάντα, μα λες καινούριος σαν όνομα πρώτη φορά που σχηματίζουν χείλη και είναι σα να μην ακουστηκε ποτέ ξανά στον κόσμο Να ακούς πάλι και πάλι ένα τραγούδι άγνωστο μέχρι χθες, ομόρφα μελαγχολικό ή μήπως μελαγχολικά όμορφο κι αν δεν παίζει για σένα, τι πειράζει? Πρόσωπα, λέξεις κι ιστορίες απαντούν και χωρίζουν σ’ ένα στίχο μόνο που όλο πλαταίνει και πλαταίνει ζωές αμέτρητες χωράει κάπου χωράει κι εμένα, δεν μπορεί κάπου χωράει κι εμένα Soundtrack: Gotan Project – Musica Brutal

7 σχόλια: το μέλος MissingPage έγραψε…   kapoy…den mporei…   Σάββατο, 8 Σεπτέμβριος 2007 20:21     το μέλος vasia έγραψε…   Τελικά οι μουσικές μένουν μετά… Σου μεταφέρουν την ίδια γεύση όπως τότε που τα είχες ακούσει σε άλλη φάση.Κ είναι δικά σου Πολύ όμορφο, για άλλη μια φορά ) PS:Αχ βρε cgaki , με αυτά τα τανγκό χτυπάς κάτω από τη μέση κάθε φορά..άουτς! :ρ   Σάββατο, 8 Σεπτέμβριος 2007 22:18     ο επισκέπτης avchrys έγραψε…   Νομιζω πως μερικες φορες νιωθεις να σε πειραζει που δεν παιζει για σενα…Θελεις και συ να χωρεσεις στη μελωδια του… PS: Πολυ ομορφο παντως   Κυριακή, 9 Σεπτέμβριος 2007 02:02     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ missing, κάπου ναι.. @ vasia, ίσως το έχω ξαναπεί, αλλά έχω σκεφτεί άπειρες φορές ότι η ζωή είναι ένα soundtrack.. Πάντα συνδυάζω ανθρώπους και καταστάσεις με μουσικές.. PS. Και να σκεφτείς ότι δεν ήταν το soundtrack που ήθελα.. Αλλά το άλλο δεν μπορούσα να το βάλω, οπότε απλά έψαξα ένα αγαπημένο τραγούδι για ν’ ανεβάσω..@ avchrys, είναι φορές που θέλεις πολύ να παίζει για σένα κι ας ξέρεις πως δεν είναι έτσι.. Τι όμορφα που θα ήταν όμως, αν έπαιζε.. PS. Σ’ευχαριστω   Κυριακή, 9 Σεπτέμβριος 2007 16:25     το μέλος teaser έγραψε…   οι άνθρωποι φέυγουν μακριά…οι μουσικές που τους σηματοδοτούν είναι πάντα δίπλα μας…   Κυριακή, 9 Σεπτέμβριος 2007 17:16     το μέλος k_gerax έγραψε…   Κι αν παιζει και για σενα ομως και δεν το ξερεις;;;! (δε θελω τοσο απαισιοδοξο ποστ μετα απο μια ομορφη blogoσυναντηση!)   Κυριακή, 9 Σεπτέμβριος 2007 19:52     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ teaser, έτσι είναι.. Όλα είναι μουσική.. και μυρωδιές..@ k, λες να παίζει και για μένα? Δε νομίζω.. (δεν είναι απαισιόδοξο μωρεεεε, λίγες σκέψεις για τη μουσική είναι! )   Δευτέρα, 10 Σεπτέμβριος 2007 01:41

 

:D

Έχω ξυπνήσει με μια διαολεμένα καλή διάθεση, με μια ακλόνητη βεβαιότητα ότι ο κόσμος είναι υπέροχος, η ζωή μια τρέλα και ότι όλα, μα όλα δεν μπορούν (δεν έχουν άλλη επιλογή, λέμε) παρά να πάνε καλά! Έχω ένα χαμόγελο από ‘δω μέχρι απέναντι και μια χαρά που με κάνει να χοροπηδάω στο ρυθμό της μουσικής και να ξυπνάω τους γείτονες (τους αξίζει, μην τους λυπάστε, χιχι). Είμαι σ’ αυτή την κατάσταση ανεξήγητης ευφορίας που κάνει την αδερφή μου ν’αναρωτιέται πού το βρίσκω τόσο κέφι και τους φίλους να με ρωτούν συνωμοτικά τι έχω πιει και να απομακρύνουν από την εμβέλεια δράσης μου κάθε τι αλκοολούχο και δυνητικά επικίνδυνο (το βράδυ ρε, όχι τώρα, μα τι χαζάαα!!). Δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος για όλη αυτή τη χαρά κι αν κάτσω τώρα να την επεξεργαστώ λογικά, υπάρχουν καλές πιθανότητες να πέσω σε κατάθλιψη. Αλλά σιγά μην κάτσω!!! και βρες την ευτυχία κρυμμένη, κομμένη και ραμμένη για σένα Σας χρωστώ απαντήσεις στα σχόλια, δεν προκάμνω τώρα, αργότερα το υπόσχομαι! (γιατί και να μην απαντήσω θα βάλετε τις γάτες σας να κλαίνε, αλλά πώς αλλιώς θα αισθανθώ κι εγώ σημαντική, χεχ!). Καλημέραααααα! Όταν αγγίξεις την κορυφή και τσιρίξεις κι έχεις την τύχη με το μέρος σου κρατάς την πορεία και φτάνεις στα όρια Μα όταν γλιτώσεις από το βάρος μιας πτώσης και δεν μπορείς να σηκωθείς Τότε, δε βλέπω να έχεις πολλά περιθώρια Φτάσε στον πάτο εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω και βρες την ευτυχία κρυμμένη κομμένη και ραμμένη για σένα που κλαις σε κάθε πτώση η ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου και έλα μαζί μου στον πάτο Όταν παλέψεις κι όλη τη γνώση μαζέψεις κι ετοιμαστείς ν’ απογειωθείς καιρός να μάθεις τι κάνουν τα ώριμα φρούτα Φόρα το κράνος πάρε ανάσα και θάρρος κι αντί προς τα πάνω να κοιτάς κλείσε τη μύτη σου, φτάσε στην άκρη και βούτα Φτάσε στον πάτο εκεί που δεν υπάρχει πιο κάτω και βρες την ευτυχία κρυμμένη κομμένη και ραμμένη για σένα που κλαις σε κάθε πτώση η ισχύς εν τη ενώσει ψυχή μου και έλα μαζί μου στον πάτο! Soundtrack: Φτάσε στον πάτο Στίχοι/Μουσική/Ερμηνεία: Ζακ Στεφάνου

17 σχόλια: το μέλος DonnaBella έγραψε…   mh to psaxneis. na krathsei!   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 12:23     το μέλος vlavo έγραψε…   Το ελατήριο που υπάρχει στον πάτο, είναι το πιο ενθαρυντικό σε αυτή τη ζωή! Πάντα τέτοια!   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 12:26     το μέλος k_gerax έγραψε…   ΟΚ. Την Παρασκευη (αν ερθεις) θα φροντισω να μεινεις μακρια απο το ποτο μου….!   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 12:34     το μέλος michos έγραψε…   Οι παρενθέσεις είναι απλά όλα τα λεφτά….   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 13:03     το μέλος Ovidius έγραψε…   Μάλλον δε διάβασες καλά τις οδηγίες στα χαπάκια που σου έδωσαν και πήρες παραπάνω δόση. Αυτή είναι η εξήγηση, εκτός κι αν το πρωί έφαγες cornflake με ούζο. Αυτό είναι μια άλλη εξήγηση. Να κρατήσει πάντως όπως είπε και η Donna.   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 13:11     ο επισκέπτης nirat έγραψε…   pw pw pw! ftou sou! panta tetoia! Me tetoia diathesi sigoura proselkieis thetika pragmata! Stay that way!   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 13:25     το μέλος spacepuke έγραψε…   ego, se antithesi me to k_gerax, tha eimai dipla sou diarkos na ta pinoume..xexe   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 13:38     το μέλος vasia έγραψε…   Έτσι τέτοια θέλω! χιχ! Εβίβα! :ρ   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 14:46     το μέλος anastasia έγραψε…   πήρα μολύβι και χαρτί πες μου να σημειώσω…. ……………. πες μου καλέ τη συνταγή θέλεις να μαραζώσω;   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 15:00     το μέλος teaser έγραψε…   μα ο λόγος είναι απλός…θα μας δεις ξανά την παρασκευή (έχω και το μονόπετρο έτοιμο…θα σου κάνω πρόταση πηδώντας από την ταράτσα αρχικά με γωνία 45 μοιρών και μετά 90 μοιρών PP)   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 17:22     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ DonnaBella, δεν το ψάχνω! @ vlavo, συμφωνώ απόλυτα!@ έλα βρε k, δεν είμαι τόσο τραγική, δεν πίνω τα ξένα ποτά! Μόνο τα δικά μου!!! (πρόσεξες τον πληθυντικό φαντάζομαι, ε??χιχ)@ michos, χιχ, thanx girl @ Ovidius, τιιιιιι??? Είχαν οδηγίες???? Και μου το ‘λεγε η μαμά μου.. Πάντα να κοιτάς το κουτί προσεκτικά, αλλά εγώ τίποτα! Ίτς μυαλό! @ nirat, θετικά δεν ξέρω, πράγματα πάντως σίγουρα! (τασάκια, πορτατίφ, φλυτζάνια, την προίκα μου θα κάνω, χεχ) @ space, έτσι μπράβο! Επιτέλους ένας άνθρωπος με σωστή αντιμετώπιση! Άντε και καλό μας χειμώνα! P ) @ vasia, εβίβα! @ anastasia, πρόκειται για πανάρχαια συνταγή που βρίσκεται εδώ και χρόνια στην κατοχή της οικογένειάς μου.. Περνάει από μητέρα σε κόρη μέσω μιας άκρως μυστικής τελετουργίας, οπότε αντιλαμβάνεσαι ότι δεν μπορώ να την αποκαλύψω έτσι απλά.. Αν βέβαια έχεις κάποια ενδιαφέρουσα προσφορά, το βλέπουμε το θέμα!! (προσπάθησα για στιχάκι αλλά δε μου βγαίνει με τίποτα γαμώτο, πώς το κάνεις αυτό??) @ teaser, αν είναι να μου κάνεις την πρόταση και μάλιστα τόσο θεαματικά (:P) πρέπει να φροντίσω να έρθω οπωσδήποτε την Παρασκευή! Αχ, πόσο ανυπομονώ να φύγουμε για την κρουαζιέρα!! P   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 20:00     το μέλος phantom έγραψε…   Κορυφαίο το τραγουδάκι και μαρέσει και η μουσική που είναι ψιλοπάνκ. Κράτα αυτή την διάθεση!   Πέμπτη, 6 Σεπτέμβριος 2007 17:54     το μέλος CrazyMalkavian έγραψε…   εμένα δεν με καλέσατε να έρθω την Παρασκευή…. Αλλά δεν θα στεναχωρηθώωωωω, θα τραγουδάω και θα χαμογελώ αν και μέσα σου βαθιά θα κλαίω και θα πονώωωω, ωωωω! (ποιητής εκ του προχείρου μπλα μπλα μπλα)   Παρασκευή, 7 Σεπτέμβριος 2007 09:06     το μέλος avchrys έγραψε…   ftou ftou!!! Panta tetoia dia8esi!!!!! Den exeis simasia o logos! (pes mas ti pineis – esy kai den mas dineis pou leei kai to asmaa ) To tragoudaki teleio! x8es to prwi eida to Zak sto dromo, ti glykas   Παρασκευή, 7 Σεπτέμβριος 2007 13:00     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ phantom, γενικά μ’ αρέσει απίστευτα ο ήχος του Ζακ Στεφάνου και οι στίχοι από πολλά τραγούδια του είναι απλά καταπληκτικοί @ CrazyMalkavian, (μου εξήψες την περιέργεια, τι σημαίνει το nick σου??), δεν κάνουμε προσκλήσεις για απόψε! Πρόκειται για συνάντηση ανοιχτή σε όλους, 21.30 στo 45 μοίρες, Ιάκχου 18 και Βιτάδων στο Γκάζι! Για περισσότερα κοίταξε στο crash: http://blogs.athensvoice.gr/CRASH/@ avchrys, thanx κοριτσάκι! Αλήθεια τον πέτυχες στο δρόμο? Ρε γαμώτο ήθελα να τους δω με το Δρογώση, αλλά δεν τα κατάφερα.. Next year!   Παρασκευή, 7 Σεπτέμβριος 2007 18:31     το μέλος avchrys έγραψε…   Δυστυχως ουτε εγω τους προλαβα με το Δρογωση και πρεπει να ηταν πολυ καλοι!!! Ευελπιστω οτι θα κανουν καμια συναυλιουλα και προς τα μας εδω πανω   Παρασκευή, 7 Σεπτέμβριος 2007 22:04     το μέλος CrazyMalkavian έγραψε…   @cornflake girl ,το nick μου θα στο εξηγήσω στην επόμενη συνάντηση, που θα είμαστε απο κοντά! Ορίστε μια αφορμή για να κανονιστεί σύντομα!   Τρίτη, 11 Σεπτέμβριος 2007 08:47

 

Ό,τι να’ναι

Σπάνια θυμάμαι όνειρα. Ακόμα και τα έντονα, αυτά που με ξυπνάνε μέσα στη νύχτα, αφού ξανακοιμηθώ (ως γνωστή αναίσθητη) και σηκωθώ τελικά το πρωί δεν υπάρχει πιθανότητα να τα θυμάμαι. Πρώτα πρώτα, συνήθως δε βλέπω μόνο ένα κι όταν είναι τρία ή τέσσερα, ακόμα κι αν θυμάμαι κάποια βασικά σημεία, υπάρχει καλή πιθανότητα να μπλέξω την πλοκή [έτρεχα σε ένα στενό γιατί με κυνηγούσαν και ξαφνικά εμφανίστηκε ο Christian από το nip tuck (ω, ναι, είμαι εντελώς τελειωμένη) και μου εξομολογήθηκε ότι ήταν, είναι και θα είναι αιωνίως ερωτευμένος μαζί μου. Μετά άρχίσαμε να σκαρφαλώνουμε μαζί στους τοίχους τραγουδώντας spider pig, spider pig. ]. Αυτές τις τελευταίες νύχτες βλέπω πολλά όνειρα (μάλλον κοιμάμαι πολύ, α,χα καλό ε). Κάποια τα θυμάμαι, κάποια όχι. Χθες (πώς να το γράψω τώρα αυτό, το ξημέρωμα της Δευτέρας anyway), που ήμουν πολύ αγχωμένη για κάποια πράγματα κι όλο και στριφογύριζα κι όλο ξυπνούσα, χάλια για να μην τα πολυλογώ (αυτή η φράση γραμμένη από μένα, για κάποιο λόγο μου φαίνεται πολύ αστεία, χεχ), είδα έναν από τους πιο έντονους εφιάλτες που έχω δει ποτέ. Και γενικά δεν πολυβλέπω εφιάλτες. Βλέπω κάτι κουλά, αλλά εφιάλτες σπάνια. Τι να τρέχω, τι να με κυνηγάνε, τι να με πιάνουνε τελικά, τι να μην έρχεται κανένας να με σώσει, χαμός, τρελό splatter movie θα έκανε το όνειρο. Το άγχος θα μου πείτε. Could be. Έλα όμως που διάβασα κι αυτό το βιβλίο του Yalom αυτές τις μέρες και έχω επηρεαστεί και προσπαθώ να διακρίνω το απλό καθημερινό άγχος από το άγχος του θανάτου και των γηρατειών. Και τι ήθελε να πει ο ποιητής και τι συμβολίζει αυτός και τι ο άλλος τύπου. Ό,τι να ‘ναι είμαι. Και δε μου έφτανε η περισυλλογή για το όνειρο, μ’ έπιασε μια γενικότερη αναρώτηση για τη ζωή και το θάνατο (αυτά παθαίνεις όταν η τσάντα σου δε χωράει βιβλίο και έχεις ταξιδάκι με το bus που δεν είναι και καθόλου magic). Χθες όπως προείπαμεν, ήμουν πολύ αγχωμένη. Όχι, μόνο με τα διάφορα διαδικαστικά, αλλά και με κάτι άλλο, πλήρως άσχετο. Κι επειδή είμαι και γνωστή drama queen, είχα φυσικά φέρει την καταστροφή και φανταζόμουν τα χειρότερα (θα τα έγραφα, τι νομίζατε ότι σας σκέφτηκα και σας λυπήθηκα να σας βάζω να διαβάζετε με τις ώρες, σιγά, ας όψεται όμως η αυτολογοκρισία την τύχη μου). Όταν λοιπόν, όλοι οι (άκαιροι, ανόητοι και ηλίθιοι) φόβοι μου καθησυχάστηκαν και ανέπνευσα ανακουφισμένη, εντελώς ασυναίσθητα έπιασα τον εαυτό μου να κάνει το σταυρό του (αυτός, ο εαυτός, όχι εγώ, χιχ). Το συνειδητοποίησα την ίδια στιγμή και μου φάνηκα επιεικώς γελοία. Για να εξηγούμαστε και να μην παρεξηγούμαστε, μη μας την πέσει κανένας Λιακόπουλος να μας βρίσει και δεν έχω πιει και καφέ ακόμα, για κάποιον που πιστεύει είναι εντελώς ok. Να κάνει το σταυρό του, να κάνει τάματα, να κάνει δεήσεις να κάνει ό,τι θέλει τέλος πάντων, κανένα πρόβλημα. Απλά θεωρώ τον εαυτό μου άθρησκη. Για το άθεη δεν έχω καταλήξει ακόμα, σε γενικές γραμμές και όταν λειτουργεί η λογική μου (δηλαδή σπανίως κι έχει λήξει και η εγγύηση ρε γαμώτο ) δεν πιστεύω, αλλά υπάρχουν φορές που νιώθω ότι κάτι υπάρχει πέρα από μας, κάτι πιο μεγάλο, που δεν ξέρω πώς να το ονομάσω ακριβώς (γιατί σίγουρα δεν είναι εκείνο το τυπάκι με τη λευκή γενειάδα, στην τελική αν υπάρχει θεός δεν είναι θεός, αλλά θεά, χαλοοοου). Αλλά για τις θρησκείες μπορώ να πω με σιγουριά ότι δε με καλύπτουν. Γι’ αυτό μου φάνηκε περίεργη αυτή η κίνηση πρωί πρωί. Και μετά μπήκα στη διαδικασία να σκέφτομαι (ναι, ναι, να σκέφτομαι) πόσο πολύ μας επηρεάζουν και μας καθορίζουν, όσα μας περνάνε σε πολύ μικρή ηλικία. Δηλαδή, ακόμα κι αν εγώ συνειδητοποιημένα έβαλα κάτω τα πράγματα, τα μέτρησα, τα σκέφτηκα ώρες και ώρες ατέλειωτες και κατέληξα σε κάποια συμπεράσματα για την κοσμοθεωρία μου (μόνο εγώ και η Κοκκίνου τέτοιο πράγμα), πάντα θα υπάρχει ένα ασυνείδητο κομμάτι μέσα μου κρυμμένο εκεί κοντά στον κήπο, που θα καθορίζει κινήσεις και συμπεριφορές και τσουουπ θα πετάγεται εκεί που δεν το περιμένεις. Τουτέστιν, για να εκφραστώ λόγια και να με κατανοήσετε, σκατά. Επίσης καθόμουν μετά και σκεφτόμουν (είναι να μη μου πατήσεις το κουμπί, αυτό πίσω από το δεξί αυτί, γιατί αν πατήσεις το άλλο πίσω από το αριστερό, αρχίζω να τραγουδάω “Δυο πόρτες έχει η ζωή, άνοιξα μια και μπήκα”, τρέχα γύρευε δηλαδή, τα παράπονά σας στον κατασκευαστή, α, κι αν τον βρείτε πείτε του κάτι και γι’ αυτό που λέγαμε πριν με τη λογική και την εγγύηση, δεν είναι πράγματα αυτά, thanx), αφού δεν πιστεύω σε ένα θεό πατέρα κλπ (το υπόλοιπο δεν το θυμάμαι, δεν το έμαθα ποτέ για να είμαι ειλικρινής και μας είχαν βάλει και διαγώνισμα στην τετάρτη δημοτικού, τι παιδικό τραύμα κι αυτό, να το σημειώσω για όταν θα κάνω ψυχοθεραπεία, σωστά κύριε Υalom?), σε τι πιστεύω? Πιστεύω στον άνθρωπο, έγραφα κάποτε σε μια κρίση υπέρμετρης αισιοδοξίας (ναι, συμβαίνουν κι αυτά, αλλά μετά παίρνω τα χάπια μου και είμαι καλά, μην ανησυχείτε). Όχι, στον Υπεράνθρωπο, στον άνθρωπο. Τώρα δεν είμαι και πολύ σίγουρη ούτε καν γι’ αυτό. Οι άνθρωποι δε μου φαίνονται και πολύ άξιοι εμπιστοσύνης και πίστης. Σκατά εις το τετράγωνο, δηλαδή. Κι εκεί που δεν μπορώ να έχω εμπιστοσύνη ούτε στον εαυτό μου ούτε στους άλλους, έρχεται το τελικό χτύπημα της μοίρας. Ούτε στην τεχνολογία δεν μπορώ να πιστεύω πια!! Μια φίλη μου μου έλεγε σήμερα ότι μάλλον το κινητό μου κάτι κάνει και χάνει τα μηνύματα που μου στέλνει. -Να το κοιτάξεις πριν φύγεις, μου λέει, για να μην έχεις πρόβλημα εκεί. -Μπα, της λέω εγώ, δε μου έχει παραπονεθεί κανένας άλλος, μάλλον το δικό σου φταίει. -Λες? Μπορεί.. Αλλά ούτε εμένα μου έχει τύχει με κανέναν άλλο.. Άρα, μάλλον δε σου έχουν παραπονεθεί, γιατί έχουν παρεξηγηθεί και δε σου μιλάνε!! Βρε λες? Όχι, τίποτα άλλο αλλά περίμενα και μήνυμα από τον Clive αυτές τις μέρες και δεν είμαστε για τέτοια. Clive, darling, if you read this I want you to know, I love you to death. You are the one and only. Πάντως, η φίλη μου είναι εντελώς χαζή τελικά (βλ. δείξε μου τους φίλους σου να σου πω ποιος είσαι, είμαστε πολύ σοφός λαός). Μετά απ’ όλη αυτή την κουβέντα που κάναμε πριν κανένα τέταρτο, μόλις μου έστειλε μήνυμα για να μου αλλάξει την ώρα του ραντεβού. Τι να της πεις τώρα??? (Η αλήθεια είναι ότι μου πέρασε από το μυαλό να κάνω κι άλλες σκανταλιές, γιατί κάτι με έχει πιάσει αυτές τις μέρες, χιχιχ, να κάνω ότι δεν το έλαβα και να πάω την κανονική ώρα και να της κάνω σκηνή, αλλά δεν έχω τόση ενέργεια χωρίς καφέ ) These precious things let them bleed let them wash away These precious things let them break their hold over me Soundtrack: Tori Amos – Precious things

11 σχόλια: το μέλος DonnaBella έγραψε…   ..ton Christian apo to nip & tuck? yiati teleiwmenh agaph mou, mia hara se vriskw..ligo hyper, alla tha perasei when september ends. mats.   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 14:13     το μέλος thios έγραψε…   anti na pianeis ton eafto sou na kanei to stavro tou, de dokimazeis na pianeis ton eafto sou, τελεία??? xalarwneis etsi. dokimasmeno! kai de tha ksanadeis pote pia efialtes (ektos isws apo to ekswghino plasma me ta 15 xeria kai ta 854 daxtyla sto kathema, alla afto einai se epomenh pista)   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 14:16     το μέλος cc έγραψε…   ax, ποιος είναι ο Christian από τους δύο? Υποθέτω ο μελαχροινός! pas-mal!Κι εσύ πίστευες στον Άνθρωπο όταν ήσουν μικρή κι αθώα παιδούλα ε? Καλά να πάθεις κι εσύ..   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 14:25     το μέλος teaser έγραψε…   λοιπόν…εγώ είμαι ο θεός…ο ένας και μοναδικός…ΣΤΑΥΡΩΣΤΕ ΜΕ ΣΤΑΥΡΩΣΤΕ ΜΕ! ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣΣΣΣΣΣΣΣ ΣΗΚΩΩΩΩΩΩΩΣΤΕ ΜΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ (καιρός να δεις εφιάλτη με Έφη Σαρρή που θα σε απειλεί με μαστίγιο να ψηφίσεις ΛΑΟΣ!)   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 14:30     το μέλος Bolivar έγραψε…   sovara e? kala syglonistika… PPPP   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 15:30     το μέλος Ovidius έγραψε…   Ax αυτή η μετριοφροσύνη σου……δε θες να αποκαλυφθείς και να μας πεις ότι εσύ είσαι το υπέρτατο ον!!!!   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 17:01     το μέλος avchrys έγραψε…   Απο ενα ονειρο αναπτυχθηκε ολος αυτος ο προβληματισμος??? Τελικα καλυτερα να μη τα θυμασαι..! δε λες παλι καλα που δεν ειδες το ονειρο που γραφει ο teaser? (κορυφαιο…!) Παρεπιπτοντως o Christian ειναι ωραιοτατος χιχ! ΥΓ: Οταν λες Clive, μιλαμε για τον γνωστο? (Clive Owen…) lol   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 17:26     το μέλος vasia έγραψε…   καλά, άσε με τα όνειρα, ό,τι να ‘ναι it is… Δεν μπορούμε να ησυχάσουμε ούτε κει..Φακ ίτ… Yalom διαβάζει η κολλητή μου (θεωρία Σοπενάουερ) κ περιμένω εναγωνίως να το τελειώσει για να πάρω σειρά! (Μ’έχει ψήσει πολύ) …Άσχετο αλλά μου ‘ρθε η φράση : “Θεά τον έκανες το μουσακά! Θεά!” χιχ! ;ρ   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 18:09     ο επισκέπτης LoLa έγραψε…   tin paraskeui 8a ferw kai ton oneirokriti mazi gia na e3igisoume ta oneira sou ..esi min 3exaseis na baleis tin mplouza tou xortarea pou exoume pei…episis oson afora to mege8os tou post,ena exw na pw…allos thios 8a mas brike…mats   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 19:25     το μέλος vlavo έγραψε…   Εγώ πάλι γιατί εξακολουθώ να βλέπω διάφορα τσοντοειδή όνειρα? (όχι ότι με χαλνάει…) Απλώς αναρωτιέμαι…   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 13:06     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ DonnaBella, βρε, όχι τελειωμένη για τον Christian, ονειρεμένο το παληκάρι, αλλά που κάθομαι και βλέπω τη σειρά! Ό,τι να ‘ναι γίνεται, μέχρι και αιμομιξίες!!@ thie, α, πα, πα και μετά να βλέπω εφιάλτες με εξωγήινα πλάσματα? Για τέτοια είμααστε? Άλλωστε, εγώ σ’ αυτά τα πράγματα προτιμώ να έχω παρέα! ;P PS. Γιατί η τελεία ήταν η μόνη λέξη γραμμένη στα ελληνικά? Υπήρχε κάποιο κρυμμένο νόημα? Μούμπλε, μούμπλε.. @ cc, εννοείται ο μελαχροινός! Αυτός που έπαιζε και στις Μάγισσες τον κακό μάγο που τα είχε με τη Φοίβη (πω,πω, εντελώς ξεφτιλίζομαι λέμε)Άσε κοριτσάκι, ο Καζαντζάκης μας κατέστρεψε οικογενειακά.. @ teaser, αχαχαχαχαχ! Και έλεγα τι μου θυμίζεις, τι μου θυμίζεις! It was you all along?? P @ Bolivar, αχ, το ήξερα ότι δεν έπρεπε να σας βομβαρδίσω με τόσες απόλυτες αλήθειες μονομιάς, ελπίζω να ξεπεράσατε το σοκ μέχρι τώρα..! @ Ovidius, επιτέλους ένας άνθρωπος με αναγνώρισε!! Χρόνια περίμενα αυτή τη στιγμή!! D @ avchrys, καλά ο εφιάλτης που περιγράφει ο teaser ξεπερνάει κάθε άλλο, μετά από κάτι τέτοιο, θα έπρεπε να δω το μαθηματικό μου που ήταν και μιας κάποιας ηλικίας και έφτυνε απείρως, να με κυνηγάει να με βιάσει για να τρομάξω περισσότερο..!! PS.Φυσικά και γι’ αυτό τον Clive μιλάμε, τον Clive MOY, ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι?? @ vasia, τη θεωρία του Σοπενάουερ την έχω διαβάσει, είναι πολύ καλό, αν και το καλύτερό του για μένα είναι το “Όταν έκλαψε ο Νίτσε”.. Τώρα διάβασα το “Δήμιο του Έρωτα”, μια συλλογή δέκα ιστοριών ψυχοθεραπείας, πολύ ενδιαφέρον, το συστήνω επίσης! (Θεά εννοείται! Τι μου θύμισες τώρα! χιχιχι!) @ LoLa, θα προσπαθήσω να έρθω την Παρασκευή και αν τα καταφέρω θα σκάσω με μαγική σφαίρα και τραπεζομάντηλο, it’s a done deal! @ vlavo, αυτό πιστεύω ότι δείχνει έντονο φόβο του θανάτου τον οποίο προσπαθείς να αποδιώξεις μέσω εικόνων σεξ.. Αλλά δεν μπορώ να κάνω πιο σαφή διάγνωση αν δεν ακούσω λεπτομέρειες γι’ αυτά τα όνειρα… PP   Τετάρτη, 5 Σεπτέμβριος 2007 20:04

 

“Εγώ όταν θα μεγαλώσω θα γίνω Σεπτέμβρης, έλεγε ο Αύγουστος”*

“Έλα μωρε, μέχρι το Σεπτέμβρη έχουμε καιρό, όλα θα έχουν γίνει”. Τι όμορφη, τι υπέροχη, τι λατρεμένη φράση! Δεν είναι απίστευτα καθησυχαστική? Ειδικά αν είναι τι να πούμε, Μάιος πχ, ακούγεται και εξαιρετικά αληθοφανής.. Ναι, βέβαια, μέχρι το Σεπτέμβρη όλα θα έχουν μπει σε μια σειρά.. Φυσικά, οπωσδήποτε, ναι, ναι.. Τι? Αύριο είναι Σεπτέμβρης? Αύριο? Αύριο? ΑΥΡΙΟ??? (φου, φου, φου, έλα τις μικρές, φου, φου, φου, έλα τις μεγάλες, φου, φου, φου). Ε, εντάξει, δε χάθηκε κι ο κόσμος, ψυχραιμία, κάτι θα κάνουμε, αύριο???!! Κάτι πάει πολύ λάθος σ’ αυτή τη φράση, είμαι σίγουρη ότι υπάρχει μια απόλυτα λογική εξήγηση για όλα αυτά, όπως για παράδειγμα ότι για τους τελευταίους δυό-τρεις μήνες είχα πέσει θύμα απαγωγής από εξωγήινους οι οποίοι διενεργούν πειράματα στα όντα με τον υψηλότερο δείκτη ευφυίας στο γαλαξία κι έτσι ε, πώς να το κάνουμε, έχασα λίγο την μπάλα, τη γυάλα και ο,τιδήποτε άλλο σε -αλα (πλάκα πλάκα εκτός από το “άλα, άνοιξε κι άλλη μπουκάλα” παίζει κανένα άλλο, διερωτώμαι, μούμπλε μούμπλε, το οποίο παρεμπιπτόντως είναι η ελληνική βερσιόν το muble, mumble, κατά το Lucky Luke -> Λούκυ Λουκ, ΕΛΕΟΣ). Τι έλεγα? Ναι, που λέτε μετά την πρόσφατη (πριν κανένα δεκάλεπτο περίπου) επιστροφή μου στον υπέροχο και καταπράσινο (βλακ χιούμορ), πλανήτη μας, δεν αισθάνομαι και πολύ καλά… Δεν κοιμάμαι καλά (ναι, ρε, το τελευταίο δεκάλεπτο, μπααα, κάτι περίεργοι άνθρωποι), δεν τρώω καλά (αυτό είναι πολύυυυ παράξενο και εξαιρετικά ανησυχητικό), δεν είμαι καλά γενικώς. Ένα άγχος, μια αγωνία, ένα κάτι τις, καταλαβαίνετε. Και δεν έχει να κάνει μόνο με όσα γνωστά και θλιβερά συμβαίνουν γύρω μας, αλλά και με όσα συμβαίνουν γύρω μου (αυτά τα δύο βεβαίως ταυτίζονται, απλά μιλάμε για μικρότερη ακτίνα γύρω από μένα, αλλά πού να σας εξηγώ τώρα ). Έχω μονίμως την αίσθηση ότι θα έπρεπε να κάνω κάτι άλλο (άκου τώρα) και τελικά καταλήγω να μην κάνω και πολλά (=να μην κάνω τίποτα). Ενίοτε δραστηριοποιούμαι αιφνιδίως και αρχίζω να πηγαίνω πάνω κάτω μέσα στο σπίτι προσπαθώντας να οργανώσω τις χιλιάδες εκκρεμότητες (στο μυαλό μου πάντα, γιατί το πότε θα γίνουν πράξη τα σχέδια, αποτελεί μια εντελώς άλλη ιστορία και μέχρι ν’ ανέβει το έργο δεν ξέρω καθόλου την πλοκή), αλλά αμέσως μετά χτυπάει το τηλέφωνο και λέω δεν πειράζει μωρέ κι αύριο μέρα είναι (ότι είναι είναι, αυτό δεν το αμφισβητεί κανείς, τώρα ποια ακριβώς γιατί να το συζητάμε και να χαλάμε τις καρδιές μας), ας πάμε για καφέ και βλέπουμε, κανείς δε χάνεται άλλωστε, και όπως λέει και ο Ν. νέοι είμαστε, θα δουλέψουμε, θα τα βγάλουμε πέρα. Είναι που είμαι και εξαιρετικά οργανωτικός τύπος η άτιμη και τα έχω κανονίσει όλα προ μηνών και δεν πρέπει καθόλου να τρέχω τελευταία στιγμή, οπότε έχω το περιθώριο να συνεχίζω να αναβάλλω τα πάντα επ’ αόριστον, καταλαβαίνετε. Τώρα θυμήθηκα και τις εξετάσεις που πρέπει να δώσω τον Οκτώβριο, που παρότι λένε όλοι ότι είναι εύκολες, τουλάχιστον οι γραπτές, δεν παύουν να είναι εξετάσεις οι οποίες πλέον απέχουν κάτι σε μήνα(!) και για τις οποίες είναι περιττό να πω ότι δεν έχω κάνει τίποτα απολύτως. Και κατά πώς το κόβω δεν προβλέπεται και να κάνω δηλαδή, αλλά σιγά, τι ανάγκη έχω εγώ, αφού είμαι και πολύ τζίνιους, θα τα βγάλω πέρα ωραιότατα, αμέ. Το σχέδιο βλέπετε (ναι, είχα και τέτοιο) ήταν να διαβάσω λίγο (“χαλαρά μωρέ, αλλά εντάξει μιά-δυό ώρες την ημέρα”, χαχαχα ας γελάσω δυνατά) μέσα στον Αύγουστο. Όπως αντιλαμβάνεστε έχω ακόμα περί τις εφτά ώρες και κάτι λίγα λεπτά Αυγούστου για να καλύψω τα κενά. Χαλαρά πάντα, ε? Δε θα σκοτωθούμε κιόλας. PS. Το post είναι εντελώς εκτός θέματος και πραγματικότητας (και το προηγούμενο δηλαδή μια απ’ τα ίδια ήταν για να λέμε την αλήθεια, αλλά είναι που εδώ στο κέντρο του κόσμου δεν έχει καλή ορατότητα για το τι συμβαίνει στον υπόλοιπο πλανήτη, οπότε δικαιολογούμαι, καταλαβαίνετε). Παρόλαυτα, (γιατί έχουμε και μια συνείδηση και για ένα κούτελο στην κοινωνία ζούμε), ήθελα να πω ότι, επειδή σταμάτησαν οι ολοήμερες συνδέσεις, οι οποίες αντικαταστάθηκαν απ’όλους αυτούς τους πολιτηκάντηδες που προσπαθούν να μαζέψουν ψήφους με την απόχη και ολίγον από επανάληψη Εμείς κι Εμείς (συγγνώμη κιόλας, αλλά υπάρχει έστω και ένας άνθρωπος που να το βλέπει αυτό το πράγμα??) και Χάρη Ρώμα σε κάθε πιθανή βερσιόν (εδώ κολλάει το κι όσο αλλάζουμε ζωή, όλα μένουν ίδια), δε σημαίνει ότι οι φωτιές έσβησαν και οι πυρόπληκτοι έζησαν καλά κι εμείς καλύτερα (καιγόμαστε ακόμη δυστυχώς, αλλά τι να κάνουμε, there’s no business like show business). Ας προσπαθήσουμε τουλάχιστον για μια φορά να μην ξεχάσουμε τόσο γρήγορα αυτά που συνέβησαν και συνεχίζουν να συμβαίνουν. Ως γνήσια αισιόδοξος άνθρωπος δεν έχω και πολλές ελπίδες ότι μπορούμε να αλλάξουμε κάτι βεβαίως-βεβαίως, γιατί κι ο Κεμάλ που δοκίμασε (όχι ο Ατατούρκ καλέ, ο άλλος), είδατε τι έπαθε, αλλά τουλάχιστον μπορούμε να προσπαθήσουμε. Στην τελική, τι είχαμε τι χάσαμε που λέει και το Εφάκι, η μεγάλη ελπίδα μας για το αύριο αυτού του τόπου. Soundtrack: Ben Charest – Belleville rendez-vous (version française) (Les Triplettes de Belleville soundtrack) Λατρρρρρειειειειειειεα!! * Κι άλλη Δημουλά )

14 σχόλια: το μέλος thios έγραψε…   “είναι που εδώ στο κέντρο του κόσμου δεν έχει καλή ορατότητα για το τι συμβαίνει στον υπόλοιπο πλανήτη, οπότε δικαιολογούμαι, καταλαβαίνετε”. conceptika, proketia gia megalh frash!!! se efxaristw kalws irthes… proswpika mou eleipses poly ))   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 16:10     το μέλος k_gerax έγραψε…   “τους τελευταίους δυό-τρεις μήνες είχα πέσει θύμα απαγωγής από εξωγήινους οι οποίοι διενεργούν πειράματα στα όντα με τον υψηλότερο δείκτη ευφυίας στο γαλαξία”. Αχμμμ, θα προσπαθησω να ειμαι ευγενικος και θα σχολιασω μονο το εξης: Εκει στο διαστημα, ειχε ADSL;;;!!!! PPPPPP   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 16:11     το μέλος cc έγραψε…   αφού έψαχνα κάμποση ώρα τον αστερίσκο μέσα στο κείμενο για να βρω τη Δημουλά, τελικά ήταν στον τίτλο!!! :-Ο (χαζήηηη). Τουλάχιστον εγώ δεν κινδυνεύω από τους εν λόγω εξωγήινους. )Ψυχραιμία, βαθιές ανάσες, λίγη συγκέντρωση και όλα με ένα (μαγικό) τρόπο θα γίνουν. Ναι???? Αχ, και μετά θα σε πάρει η πλανεύτρα ξενιτιά…   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 16:15     το μέλος vlavo έγραψε…   “Ενίοτε δραστηριοποιούμαι αιφνιδίως και αρχίζω να πηγαίνω πάνω κάτω μέσα στο σπίτι προσπαθώντας να οργανώσω τις χιλιάδες εκκρεμότητες (στο μυαλό μου πάντα, γιατί το πότε θα γίνουν πράξη τα σχέδια, αποτελεί μια εντελώς άλλη ιστορία και μέχρι ν’ ανέβει το έργο δεν ξέρω καθόλου την πλοκή)”>Να το κοιτάξεις, μπορεί όταν μεγαλώσεις να γίνεις κυβέρνηση! (φτουφτουφτου!)   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 16:21     το μέλος vasia έγραψε…   “να διαβάσω λίγο (“χαλαρά μωρέ, αλλά εντάξει μιά-δυό ώρες την ημέρα”, χαχαχα ας γελάσω δυνατά) μέσα στον Αύγουστο.” Ας γελάσουμε μαζί λοιπόν!! μπουαχαχααχαχ! Κ εγω αυτό κάνω,λέω νταξει απο αύριο μωρε, προγραμμα έχω κανει άλλωστε. κ όταν έρχεται το αύριο, προκύπτουν πάλι τα χθεσινά. (έρμο πτυχίο που μου χεις φάει την ψυχή)   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 16:34     το μέλος teaser έγραψε…   ασύμετροι εξωγήινοι είναι…ξέρεις τα 2 από τα 5 μάτια μεγαλύτερα, το ένα απο τα 13 πλοκάμια πιο κοντό…ξέρεις μωρέ   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 17:34     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ thie, παρακαλώ αν και δεν κατάλαβα γιατί! (είναι που είμαι ακόμα λίγο ζαλισμένη από το υπεργαλαξιακό ταξίδι καταλαβαίνεις) @ k, μμμμμμ! Άμα θες να ξέρεις, εκεί στα πέρατα του γαλαξία είχε κάτι άλλα υπερπροηγμένα συστήματα που ο κοινός ανθρώπινος νους (ο δικός σου είναι αυτός :p) δεν μπορεί να αντιληφθεί και να χρησιμοποιήσει! :pp@ cc, χιχιχι! Δεν πειράζει, δε χάνεις τίποτα . Αυτό προσπαθώ να κάνω, ψυχραιμία κλπ, αλλά έχω πελαγώσει λίγο με κάτι αρχικά τύπου ddi, κάτι τράπεζες και κάτι άλλα διαδικαστικά :/.. Θα τη βρω την άκρη όμως και μετά θα τραγουδάω Καζαντζίδη εκεί στα ξένα @ vlavo, αχαχαχαχαχ! Απίστευτα γέλασα! Απαπα, κουνήσου απ’ τη θέση σου, μακρυά από μας!! @ vasia, χιχιχιχ! Και τα προχθεσινά και τα παραπροχθεσινα να μη σου πω! Άστα βράστα!! @ teaser, ότι ξέρω, ξέρω.. Ένα δράμα έζησα στα χέρια αυτών των τεράτων.. Ασύμμετροι παιδί μου, τι περιμένεις? Σκέτη απειλή!!   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 18:44     το μέλος spacepuke έγραψε…   to post auto nomiza pos itan ena episodeio apo Simpsons.. trexa gureue..nice   Παρασκευή, 31 Αύγουστος 2007 21:52     το μέλος phantom έγραψε…   Δηλαδή θες να πείς ότι δεν ήταν επεισόδιο από Simpsons!Πάει ο Αύγουστος!   Σάββατο, 1 Σεπτέμβριος 2007 11:48     το μέλος MissingPage έγραψε…   Δυο λέξεις άλλες κρατάω και στριφογυρίζω στο στόμα μου απόψε, άμυνες στήνω, πίσω από αγγίγματα και φιλιά απαλά κρύβομαι και το φόβο ξεγελάω. Για πόσο?   Κυριακή, 2 Σεπτέμβριος 2007 01:34     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ space, καλό είναι αυτό νομίζω, άρα θα πω ευχαριστώ! @ phantom, πάει o Αύγουστος όντως.. Αλλά δεν πειράζει κι ο Σεπτέμβρης καλός είναι μωρέ.. Μπορεί λίγο αγχωτικός, αλλά φέρνει και καινούρια πράγματα συνήθως.. @ missing, σςςςς..   Κυριακή, 2 Σεπτέμβριος 2007 13:21     το μέλος DonnaBella έγραψε…   eeeem…isws olo auto einai h anataraxh prin th stigmh ths hremhs dhmiourgias? o septemvrhs einia kalos mhnas gia dhmiourgikes arxes, allwste…   Δευτέρα, 3 Σεπτέμβριος 2007 13:38     το μέλος avchrys έγραψε…   Καλα που το επεσημανε η cc και βρηκα και εγω τη Δημουλα Iq ραδικιου που λεμε, αλλα δε φταιω το χω καψει με την εξεταστικη! Αχ σε καταλαβαινω απολυτα!!! Σκεψου οτι δινω αυριο αλλα ειμαι στο αναλογο mood, μαλλον εχω μια λαθος θεωρηση του χρονου…lol Δεν πειραζει, τα χεις οργανωμενα στο μυαλο σου – χιχι! ΥΓ: Αντε το “Εμεις και εμεις”…το “Ρετιρε” ΠΟΙΟΣ το βλεπει?!?!   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 12:05     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ DonnaBella, λες? Μπορεί.. Αν και εγώ πιστεύω ότι όλο αυτό είναι το αποτέλεσμα της παρατεταμένης απραξίας.. @ avchrys, χιχιχι! Σας την έφερα και σας έβαλα να ψάχνετε!! Καλή επιτυχία κοριτσάκι, αν σε παρηγορεί, μπορώ να σου πω ότι σε τέτοιες φάσεις έχω περάσει (με τρόπο που παραμένει άγνωστος μέχρι σήμερα) πολλά -και δύσκολα- μαθήματα, οπότε έχεις ελπίδες! PS. Το ρετιρέ έχει πλέον κάτι από την αξία του κλασικού.. χιχιχ   Τρίτη, 4 Σεπτέμβριος 2007 14:10

 

Σιωπές

Έκλεισε ακόμα ένα κύκλο το φεγγάρι, ούτε όσο ένα ανοιξιάτικο σύννεφο πρόλαβα πώς με ξαφνιάζει πάντοτε αυτή του η εμμονή αδιαφορία ξερνάει, ασφαλισμένη στην απόσταση κι ανομολόγητη ανακούφιση χαρίζει στις αισθήσεις καθώς παρήγορα διαλέγει να απέχει, να σωπαίνει. Ίσως κι εγώ κάποτε μάθω να ξεχωρίζω τις σιωπές μου όσες διαλέγω κι όσες με διαλέγουν κάθε που καταδικασμένη να σωπαίνω εν τη απουσία ξανά διαλέγω να σωπαίνω όλο πείσμα, μα πως το σηκώνεις το βάρος το ασήκωτο που έχει η εκλογή σου ενώ εκείνο το έτυχε τι πούπουλο. Στην αρχή. Για να θυμάμαι κάτι λέξεις μεταμφιεσμένες Δεν είμαι άλλο απ’ τη σιωπή σου, τώρα ξέρω, πιότερο πως στοιχίζει να σωπαίνεις άτακτα συνωστίζονται οι ήχοι κι οι φωνές μου και όλες μου οι μη πράξεις, οι μη φράσεις πόσο συχνά ο χρόνος στήνει οφθαλμαπάτες αύριο και ποτέ δεν ξέρεις να διακρίνεις παρά μονάχα τρέχεις να προλάβεις τις αργοπορίες σου Α, και να ‘ρχόσουν έστω ως τα μισά του ίσως. Ποιος ήρθε ποιος επέστρεψε ποτέ εξ ολοκλήρου κι ας ξέρω πως μία μία οι κινήσεις ίδιες θα ‘ταν πώς θα ‘θελα άλλη μια φορά μονάχα, να σπάσω τη σιωπή την επιβεβλημένη κι ήσυχα να σωπάσω εν τη παρουσία Τι θα φοράς συνεννόηση να σε γνωρίσω ώστε να μη χαθούμε πάλι μες στους πολυπληθείς σωσίες σου?**Οσα μώβ και υπέροχα είναι στίχοι της Κικής Δημουλά. Soundtrack: Astor Piazzola – Milonga del angel (special thanx to vasia )

9 σχόλια: το μέλος phantom έγραψε…   Πάρα πολύ όμορφο!   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 01:09     το μέλος cc έγραψε…   και όσα μαύρα υπέροχα, της Cornflake Girl! )   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 10:59     το μέλος Bolivar έγραψε…   paaaaaara poli kalo…   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 11:21     το μέλος avchrys έγραψε…   Eγραψες παλι…   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 14:39     το μέλος vasia έγραψε…   Απλά υπέροχο, cornflake girl, υπέροχο “Α, και να ‘ρχόσουν έστω ως τα μισά του ίσως. Ποιος ήρθε ποιος επέστρεψε ποτέ εξ ολοκλήρου”..Μη διαπραγματεύεσαι ποτέ για ένα ίσως..Μη χαραμίζεσαι με ανθρώπους που δεν έρχονται ούτε έστω ως τα μισά του ίσως…Δεν αξίζει… φιλιά   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 15:27     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ all, ευχαριστώ πολύ παιδάκια.. (blush) @ vasia μου, το ξέρω.. και να ‘θελα άλλωστε δεν μπορώ να διαπραγματευτώ.. είμαι σίγουρη ότι ξέρεις τι λένε για το τάνγκο φιλιά :*   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 19:10     το μέλος vasia έγραψε…   Πολλές φορές αισθάνομαι ότι ξέρω ακριβώς (ακριβώς όμως) για τι μιλάς και τι ακριβώς θες να πεις. :*   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 19:45     το μέλος vasia έγραψε…   τώρα μολις άκουσα κ το τραγούδι. εύγε για την επιλογή! Είναι γνωστό και ως milonga del angel αν δεν κανω λάθος. Eίναι πολύ καλό κ στη version του με κιθάρα…Πιο μελαγχολικό θα έλεγα.(λατρεύω το τανγκό)   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 20:02     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ vasia, κι εγώ το ίδιο αισθάνομαι πολύ συχνά.. Και είναι απίστευτη η χαρά και η ανακούφιση (Πόσο σ’αγαπώ σου έχω πει? Σου έχω πει, αλλά θα στο ξαναπώ! ) Όσο για το τραγούδι, έχεις απόλυτο δίκιο! Μ’ έφαγε η κεκτημένη ταχύτητα.. Το έχω και στην εκτέλεση του Yo Yo Ma την οποία υπερλατρεύω και ήθελα αρχικά να ανεβάσω, αλλά παρά τις τρεις προσπάθειές μου το podcast δε μου έκανε τη χάρη.. Έτσι ανέβασα την άλλη εκτέλεση που για να την ξεχωρίζω την έχω αποθηκεύσει διαφορετικά και από κεκτημένη βλακεία πέρασα και τον τίτλο έτσι (εδώ έπρεπε να έχω εκείνο το τέλειο emoticon που κρατάει μια ταμπελίτσα “Ι am stupid!!” Σπεύδω να το διορθώσω!! (φυσικά και λατρεύεις το τάνγκο ) :*)   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 20:31

 

Sunday Bloody Sunday

I can’t believe the news today Πόσες φορές πέρασε αυτή η φράση απ’ το μυαλό μου από προχθές. Δυό μέρες τώρα δεν πιστεύω αυτά που βλέπω, αυτά που ακούω. Δεν μπορεί λέω, δεν είναι αλήθεια. Δε γίνεται να είναι αλήθεια. Κι ας μυρίζει παντού καμμένο. Κι ας είναι ο ήλιος μαύρος και το φεγγάρι κόκκινο. Όχι, δεν μπορεί να είναι αλήθεια. Oh, I can’t close my eyes And make it go away Το θέλω όμως. Πόσο πολύ το θέλω. Να κλείσω τα μάτια. Και τίποτα απ’ όλα αυτά να μην είναι αλήθεια πια. Ένα κακό αστείο. Τίποτα παραπάνω από ένα κακό αστείο. How long.. How long must we sing this song How long, how long… Κλείνω την τηλεόραση γιατί δεν αντέχω να βλέπω άλλο. Φοβάμαι να σηκώσω το τηλέφωνο. ’cause tonight we can be as one Tonight Φωνές γεμάτες ένταση. Μια διάχυτη ανάγκη να μοιραστείς όλα όσα δε σηκώνει η λογική σου “Καίγεται η Ηλεία” “Καίγεται η Αρκαδία” “Καίγεται η Λακωνία” “Καίγεται ο Υμηττός” “Καίγονται ακόμα τα Στύρα” “Καίγεται το Σοφικό” “Καίγεται και η Αρχαία Ολυμπία” And the battle’s just begun There’s many lost, but tell me who has won Ακούω αυτό το τραγούδι από το πρωί. Στα διαλείμματα από την τηλεόραση. Μιλάει για πόλεμο, θα μου πεις. Δεν είναι το ίδιο. Αλήθεια? Πόσο διαφορετικά θα ήταν αν είχαμε πόλεμο αναρωτιέμαι. Αν αντί για φωτιές έπεφταν βόμβες. Θα ήταν περισσότεροι οι νεκροί? Μεγαλύτερη η καταστροφή? Αναρωτιέμαι. Sunday Bloody Sunday Sunday Bloody Sunday Sunday Bloody Sunday Soundtrack: U2 – Sunday Bloody Sunday

6 σχόλια: το μέλος awake? έγραψε…   Και η Μεσσηνια καιγεται..   Κυριακή, 26 Αύγουστος 2007 20:35     το μέλος swift έγραψε…   Όλη η Ελλάδα καίγεται   Έγραψα πάλι…   Κυριακή, 26 Αύγουστος 2007 21:46     το μέλος Bolivar έγραψε…   fovero kommati apo ta agapimena mou! kai oxi den tha htan diaforetika ama eixame polemo   Δευτέρα, 27 Αύγουστος 2007 11:43     το μέλος vasia έγραψε…   Τραγική κατάσταση..Και το κομμάτι ταιριαστό…   Δευτέρα, 27 Αύγουστος 2007 15:29     το μέλος zamora έγραψε…   Den kserw ti me travhkse se auto to blog alla kollhsa kai to sugkekrimeno to post to diavasa isa me 3 fores.. Ontws foveros sundiasmos ta sxolia sou,me ta logia tou tragoudiou..   Δευτέρα, 27 Αύγουστος 2007 20:08     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ awake?, άσε βρε παιδάκι.. δεν έχει τέλος το κακό.. ..@ swift, δυστυχώς έχεις δίκιο@ Bolivar, οι U2 είναι εξαιρετικά αγαπημένοι.. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι ίσως θα ήταν και καλύτερα να είχαμε πόλεμο..@ vasia, άσε κοριτσάκι.. Και το πιο τραγικό απ’ όλα είναι ότι αισθανόμαστε τόσο ανήμποροι. Τόσες μέρες κοιταζόμαστε και λέμε “ας κάνουμε κάτι, κάτι να βοηθήσουμε” αλλά δεν έχουμε ιδέα τι.. Να πάρουμε τα κουβαδάκια μας και να τρέξουμε να σβήσουμε τις φωτιές? Είναι αστείο, μεγαλύτερο πρόβλημα θα δημιουργήσουμε.. Είναι όμως πολύς ο κόσμος που είναι πρόθυμος να βοηθήσει.. Ας βρεθεί κάποιος επιτέλους να οργανώσει, να συντονίσει, να αναλάβει την ευθύνη.. Τις καρέκλες που κάθονται, καιρός να τις δικαιολογήσουν επιτέλους και να σταματήσουν να κρύβονται! (σόρυ για όλο αυτό κατά πάσα πιθανότητα δεν είναι και πολύ απάντηση στο σχόλιό σου, αλλά κοντεύω να σκάσω..) @ zamora, σ’ ευχαριστώ πολύ..   Τρίτη, 28 Αύγουστος 2007 00:17

 

Πήγα σε μάγισσες, σε χαρτορίχτρες

Σ.: Βαριέμαι τραγικά. Τραγικά όμως. Φάγαμε, ανανεώσαμε το μαλλί, το μακιγιάζ, όλα τα κάναμε κι όμως είναι ακόμα 10. Τι θα κάνουμε μέχρι τις 11? Και δεν μπαίνει κι ένας άνθρωπος να περάσει λίγο η ώρα. C.G.: Με κοροϊδεύεις?? Εγώ τι να πω, που με κουβαλήσατε άρον άρον από τόσο νωρίς για να σας κάνω το delivery??? Ίσα που πρόλαβα ν’ αλλάξω ρούχα! Σ.: Πεινούσαμε!! Δείξε λίγη κατανόηση στα εργαζόμενα κορίτσια! C.G.: Θα έλεγα τώρα κάτι για τα εργαζόμενα κορίτσια, αλλά έχε χάρη. Βαριέμαιαιαιαι! Σ.: Αχ, το βρήκα! Ξέρω τι θα κάνουμε για να περάσει η ώρα! Θα σου ρίξω τα χαρτιά, μου έμαθαν να τα ρίχνω προχθές! C.G.: Χιχιχιχιχχι! H Σ. συνεχίζει να με κοιτάζει απαθέστατη. Τι, σοβαρά μιλάς? Σ.: Και βέβαια! Εμείς τα ρίχνουμε όλη την ώρα από τότε! Μη γελάς, είναι πολύ αξιόπιστα, αμέ! C.G.: Χιχιχιχ! Σ.: Χμμ.. Λοιπόν. Εδώ είναι ένας μελαχρινός και μια μελαχρινή που θα πάνε κάπου σύντομα και θα κάνουν δεσμό. C.G.: Εγώ είμαι η μελαχρινή? Σ. Όχι, ρε, εσύ βγαίνεις καστανή. C.G.: Καστανή? Μελαχρινό το φυσικό μου, ξανθό της βαφής, βάζουμε το μέσο όρο τύπου?? Σ.: Εγώ είμαι η μάγισσα, εγώ θα σου πω πώς θα βγαίνεις! Θα σκάσεις να στα πω τώρα? C.G.: Έσκασα. Και ποιοι είναι αυτοί λοιπόν, αφού δεν είμαι εγώ? Σ.: Ε, μπορεί να τους ξέρεις. C.G.: Και γιατί βγαίνουν στα χαρτιά μου? Μια χαρά να κάνουν δεσμό τα παιδιά, αλλά στα δικά τους τα χαρτιά! Σ.: Μπορεί να είναι η Ν. και ο Μ. C.G.: Μα αυτοί είναι μαζί πέντε χρόνια!! Σ.: Ε, εντάξει, μπορεί να μην τον κάνουν τώρα το δεσμό, να τον έχουν ήδη. C.G.: Σπουδαία πράγματα μας λένε τα χαρτιά. Και κυρίως καινούρια που καθόλου δεν τα ξέρουμε. Σ.: Θα σκάσεις επιτέλους? C.G.: Έσκασα. Να σου πω, αυτά γιατί τα έβγαλες στην άκρη? Σ.: Αυτά είναι οι σκέψεις σου. C.G.: Μα αυτά είναι η μισή τράπουλα! Σ.: Τι σου φταίω εγώ? Να την κόψεις την πολλή τη σκέψη στο έχω ξαναπεί. Σε χαλάει! C.G.: Καλά, λέγε τώρα. Σ.: Λοιπόν, εδώ δίπλα υπάρχει ένας τσακωμός, μια γενική αναστάτωση.. Να, αυτοί οι δύο καστανόξανθοι τσακώνονται. C.G.: Γιατί τσακώνονται? Και κυρίως, ποιοι είναι??? Σ.: Δεν ξέρω ποιοι είναι, κάτι άσχετοι. Αλλά τσακώνονται για έναν έρωτα που πέφτει στο δικό σου το δρόμο. C.G.: Και τι ζόρι τραβάνε οι άσχετοι άνθρωποι με το δικό μου τον έρωτα??? Σ.: Δεν ξέρω, μπορεί να μην είναι και εντελώς άσχετοι, κάτσε να τα ανοίξουμε όλα να δούμε. Ν.: Καλέ ο ένας είναι Στ.! Σίγουρα! Εγώ και η Σ. γυρνάμε και την κοιτάμε για λίγο αμίλητες. Σ.: Ο Στ? λέει η Σ. τελικά. Μα ο Στ. είναι καραμελάχρινος!! Ν.: Τι λες καλέ! Καστανόξανθος είναι! Σ.: Επειδή έχουν αρχίσει να ασπρίζουν τα μαλλιά του, δεν τον λες καστανόξανθο!! Έλεος! Ν.: Εμένα καστανόξανθος μου φαίνεται. Σ.: Καλά, εσύ άστο, γιατί με αποσυντονίζεις και δε θα τελειώσουμε ποτέ. Λοιπόν, είπαμε, στο δρόμο σου πέφτει ένας έρωτας που προκαλεί μια αναστάτωση και ένα τσακωμό σ’ αυτούς τους καστανόξανθους. C.G.: Και δεν ξέρω και κανένα καστανόξανθο ρε γαμώτο. Ειδικά που να έχει καμιά καϊλα για το δικό μου τον έρωτα. Σ.: Μπορεί να μην τους ξέρεις ακόμα. Να τους γνωρίσεις αργότερα. Να ορίστε. Εδώ σ’ αυτήν την αγάπη.. C.G.: Μια αγάπη για το καλοκαίρι, θα ‘μαι κι εγώωωω Σ.: Πώπω, σκάσε λέμε! C.G.: Έσκασα, συγγνώμη. Σ.: Λοιπόν να το. Ο έρωτας σου πέφτει στο ταξίδι που θα πας. C.G.: Στο ταξίδι? Φαίνεται μήπως πού? Στο αεροδρόμιο, στο αερόπλανο, στον πύργο ελέγχου?? Σ.: Τι χαζή που είσαι, δε σ’ αντέχω! C.G.: Γιατί καλέ? Μπορείς μήπως να δεις αν φοράει στολή ο έρωτας? Μήπως είναι ο πιλότος?? Σ.: Ναι, αμέ, φοράει στολή. Αλλά δεν είναι ο πιλότος. Είναι μπάτσος! C.G.: Άντε ρε, αμέσως να μου καταστρέψεις τη φαντασίωση. Ο πιλότος είναι, είμαι βεβαία. Σ.: Καλά τραγούδα εσύ.. C.G.: Μια αγάπη για το καλοκαίριιιιι… Σ.: Σκάσε! Λοιπόν, όλα ξεκαθαρίστηκαν. C.G.: Άααντε! Σ.: Ναι, καλέ σου λέω. Να ορίστε, ο δρόμος σου σε βγάζει στο σπίτι ενός κουπάτου προσώπου. Στα δικά μου τα χρώματα. Αυτός είναι ο έρωτας. C.G.: Ο δρόμος μου με βγάζει μέσα στο σπίτι του κουπάτου ντουγρού? Μη στρίψω δηλαδή πουθενά και βγω λάθος? Επειδή έχω κι ένα θέμα με τον προσανατολισμό, γι’ αυτό το λέω! Σ.: Α, να χαθείς μωρέ, εγώ φταίω που κάθομαι και ασχολούμαι τόση ώρα μαζί σου! Χαμός γίνεται παιδιά. Σφάζονται τα (ανοιχτόχρωμα, χιχιχιχ) παληκάρια στην ποδιά μου. Τα άγνωστα, ανοιχτόχρωμα παληκάρια. Αλλά τι σημασία έχει που δεν τα ξέρω και δε μ’ αρέσουν και οι κουπάτοι? Σημασία έχει ότι σφάζονται. Soundtrack: The Cardigans – Sick & tired Του ασχέτου με το post, αλλά του σχετικού με την ψυχολογία μου! PS. Επιτέλους βρήκα την πραγματική μου κλίση. Έμαθα κι εγώ να ρίχνω τα χαρτιά, αμέ! Όλα θα σας τα βρω με εξαιρετική ακρίβεια. Ασημώστε μόνο, να φύγουν τα σύννεφα. PS 2: Τα posts που ξεμένουν στα drafts αυξάνονται και πληθύνονται. Πρέπει να κόψω ή την αυτολογοκρισία ή το blog. Και τα υστερόγραφα πρέπει να κόψω, το έχω ξεφτιλίσει τελευταία. =

10 σχόλια: το μέλος awake? έγραψε…   Μου αρεσουν τα κειμενα που ειναι με διαλογο εχουν μια ζωντανια. Μπορει να εριξε βλακειες στα χαρτια,εχω ακουσει οτι δεν κανει να ριχνεις πολυ συχνα γιατι μετα λενε βλακειες   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 12:07     το μέλος vlavo έγραψε…   Να κάνεις και ένα μεταπτυχιακό στο φλυτζάνι! Έχω έναν κολλητό που είναι καλός ξεματιαχτήρας… Πρέπει να βρω κι εγώ μια αναλόγου ύφους δραστηριότητα και να μαζευτούμε όλοι να στήσουμε καμιά επιχείρηση…   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 12:37     ο επισκέπτης michos έγραψε…   Εγώ είμαι σίγουρη πως όλα αυτά είναι πολύ έγκυρα….   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 12:40     το μέλος awake? έγραψε…   Ρε vlavo και η δουλεια του booman?Κριμα ειχα αρχισει να κανω σχεδια   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 13:29     το μέλος vlavo έγραψε…   Awake? Έχεις δίκιο… Πρέπει κάποια στιγμή να βάλω προτεραιότητες στη ζωή μου. Booman λοιπόν…   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 14:07     ο επισκέπτης LoLa έγραψε…   kale na mazeutoume na mas ta ri3eis…mporoume stin epomeni blogosinadisi na exoume kai ena trapezaki se mia gwnitsa kai esi na ka8esai kai na mas les ta meloumena …ama foreseis kai kana poukamiso san to xortarea, pistepse egw prwti 8a ka8isw sto trapezaki…proskinwwwwww   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 15:44     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ awake?, κι εγώ το έχω ακούσει αυτό, αλλά εμένα δε μου τα είχε ξαναρίξει, οπότε είμαι βέβαιη ότι είναι όλα αλήθεια και θα πραγματοποιηθούν σε ένα τέρμινο @ vlavo, μέσα τρελά για την επιχείρηση! Και το φλυτζάνι και το τσάι και το χυμό σου λέω άμα λάχει! :pp (μην ακούω booman και αηδίες. Ξανασκέψου το. Είναι πολλά τα λεφτά, Άρη! )@ michos, εννοείται ότι είναι έγκυρα, τι είμαστε, τίποτις τυχαίες?? Χιχιχ! @ LoLa, εννοείται! Θα ρίξω πάνω μου ένα πρόχειρο τραπεζομάντηλο, θα πάρω και τη μαγική σφαίρα και θα σας έρθω! Άντε, κανόνισε τη συνάντηση σύντομα, να πιάνουμε δουλειά!   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 17:28     το μέλος teaser έγραψε…   πονάν ω ρε τα παληκάρια?!   Σάββατο, 25 Αύγουστος 2007 16:35     το μέλος vasia έγραψε…   Να μου ρίξεις τα χαρτιά κ μένα να μάθω το μέλλον μου , ναι?? Και τον καφέ στην ανάγκη!..Να μου τον πεις,όχι να μου ρίξεις,για! :-/ :ρ(όλα τα λεφτά που η μισή τράπουλα είναι οι σκέψεις σου! )   Σάββατο, 25 Αύγουστος 2007 16:47     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ teaser, όχι! Γι’ αυτό ακριβώς και σφάζονται!!@ vasia, εννοείται πως θα σου ρίξω τον καφέ και θα σου πω τα χαρτιά, ντε! (γι’ αυτό σου λέω παιδί μου, βγαίνουν!!)   Δευτέρα, 27 Αύγουστος 2007 23:05

 

Friends

Αληθινή συζήτηση με την κολλητή μου, προ ημερών: Α: Λοιπόν, τι έγινε? C.G.: Τι εννοείς τι έγινε? Α: Χτες καλέ στο ραντεβού, τι έγινε? C.G.: Τίποτα. Α: Τι εννοείς τίποτα?? C.G.: Τίποτα σου λέω! Πήγαμε, ήπιαμε τα ποτά μας, μιλήσαμε, γελάσαμε και μετά με έφερε σπίτι. Η Α. ανασηκώνει ελαφρά το ένα φρύδι και με κοιτάζει δύσπιστα. A.: Δεύτερη φορά δεν είναι που βγήκατε? C.G.: Ναι. Α.: Ε, και δεν έχεις καταλάβει ακόμα τι γίνεται? Δεν έχει δείξει κάτι? C.G.: Τι να σου πω μωρέ, δεν ξέρω. Όταν είμαστε μαζί περνάμε όμορφα, αλλά δεν έχει πει ή κάνει κάτι. Και σήμερα δε με πήρε τηλέφωνο. Μπορεί και να μην ενδιαφέρεται τελικά. Α.: Τι είναι αυτά που λές μωρέ? Και τι ήθελε δηλαδή, να γίνετε φίλοι?? C.G.: Μπορεί. Πού να ξέρω? Μπορεί και να ήθελε κάτι παραπάνω στην αρχή, αλλά να ξενέρωσε μετά. Α.: Γιατί να ξενέρωσε, τι είναι αυτά που λες? C.G.: Γιατί, δεν μπορεί να συμβεί? Μπορεί να άλλαξε γνώμη! Η Α. με κοιτάζει διερευνητικά για λίγα δευτερόλεπτα. Α.: Έκανες κάτι και το λες αυτό? C.G.: Σαν τι να κάνω μωρέ, με κοροϊδεύεις? Α.: Ε, τότε γιατί να ξενέρωσε? Η Α. μένει σκεφτική σωπαίνοντας. Μετά από λίγο λέει τελικά: Α.: Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Και δεν το πολυπιστεύω κιόλας. Άκους εκεί.. Σιγά να μην ξενέρωσε. Τι, τη μία σε θέλει και την άλλη όχι? Δε βγάζει νόημα.. Εκτός.. -Ξαφνικά γουρλώνει τα μάτια και με κοιτάζει με τρόμο- Εκτός και αν.. Όχι, δεν μπορεί.. Δε γίνεται.. Αλλά δεν υπάρχει άλλη εξήγηση.. Αυτό είναι! Μιλούσες συνέχεια! Πες μου την αλήθεια! Μιλούσες συνέχεια και τον τρόμαξες τον άνθρωπο!!! Κάνε φίλους να δεις καλό σου λέει ο άλλος μετά. Don’t you wanna come with me? Don’t you wanna feel my bones, on your bones It’s only natural Don’t you wanna swim with me? Don’t you wanna feel my skin, on your skin It’s only natural Soundtrack: The Killers – Bones PS. Μήπως κανένα πανέμορφο, πανέξυπνο και υπέροχο παιδάκι έχει το τραγούδι “Η ωραία Ελένη”? Οι στίχοι και η μουσική είναι του Κώστα Καλδάρα και σε πρώτη εκτέλεση το έχει τραγουδήσει η Μαρία Φωτίου.. Το ψάχνω δε θυμάμαι πόσο καιρό.. Πλιζ, πλιζ, πλίιιιιιιιιζ! (τώρα ανοιγοκλείνω τις βλεφαρίδες μου με εξαιρετική χάρη, αποτέλεσμα πολύχρονης εντατικής εξάσκησης) PS 2. Παράπονο: Εμένα γιατί δε με έχει βρίσει ποτέ ένας ανώνυμος? Τι πρέπει να κάνω επιτέλους για να καταξιωθώ κι εγώ στη μπλογκόσφαιρα?? Είμαι ρηχή και επιφανειακή καλέ λέμε! Βρίστε μεεεεε! (και το ‘ξερα, lost έπρεπε να το ονομάσω το blog να βάλω και καμιά φωτογραφία του Τζακ και του Σώγιερ, κάποιος θα βρισκόταν να αισθανθεί βαθιά προσβεβλημένος δεν μπορεί! Α, δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά ο τίτλος του post είναι Friends! :pp ) PS 3. Πάω να δω το φαγητό που μαγειρεύω. Εγώ. Μαγειρεύω. Και μετά θα το φάω. Αν δεν ξανακούσετε ποτέ πια για μένα, να ξέρετε, ότι σας αγάπησα πολύ..! εμπνεύστηκε η cornflake girl – 22/08/2007 14:14 [επεξεργασία]

20 σχόλια: ο επισκέπτης LoLa έγραψε…   ti kala mageireueis??pinawwwwww…an 8es dokimasti poli euxaristws…   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 14:33     ανώνυμος έγραψε…   Τωρα νιωθεις καλυτερα?Α! Περιμενε πρεπει και να βρισω.. Εεεμμ… Μαγειρευεις χαλια!! παλιο ψωναρα!! Πηγαινε να παραγγειλεις delivery! (πως ημουν?)   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 14:40     το μέλος k_gerax έγραψε…   (Θεωρησε οτι ειμαι ανωνυμος). ΕΜ ΒΕΒΑΙΑ ΚΑΙ ΔΕ ΔΕΙΧΝΕΙ ΤΙΠΟΤΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.. 3 ΩΡΕΣ ΜΠΟΥΡΟΥ-ΜΠΟΥΡΟΥ ΓΛΩΣΣΑ ΔΕΝ ΕΒΑΛΕΣ ΜΕΣΑ ΛΕΜΕ…!!!!! ΑΙ ΣΙΧΤΙΡ ΠΙΑ! (καλο;; καλο;;;;!)   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 14:43     το μέλος awake? έγραψε…   Εγω ειμαι ο απο πανω “ανωνυμος”:D Hθελα μα βαλω λιγακι σασπενς στο blog σου!!   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 15:25     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ LoLa, μπιφτέκια με πατάτες στο φούρνο! Έλα αμέ! Εμείς (ο σύλλογος ατόμων εγκαταλελειμένων από διακοπεύοντες γονείς) και το φάγαμε και επιζήσαμε και μας φάνηκε και πολύ νόστιμο! (υποψιάζομαι, βέβαια, ότι γι’αυτό το τελευταίο ευθύνονται οι μέρες παρατεταμένης ασιτίας, αλλά καθόλου δε με νοιάζει! χιχι) @ k, μα αφού ξέρω πως είσαι εσύ, πώς να σε θεωρήσω ανώνυμο?? (τώρα που το λες, δίκιο έχεις, και να σκεφτείς ότι κατέβαλα ειλικρινείς και φιλότιμες προσπάθειες να βγάλω το σκασμό, αλλά φευ! Μάταια!) Χιχιχιχιχ! @ awake?, μου το χάλασες όλοοοο! Μα γιατί αποκαλύφθηκες?? Πάνω που είχα χαρεί τόσο, ένιωσα κι εγώ πια μια αναγνωρισμένη blogger έρχεσαι και γκρεμίζεις όλα τα όνειρά μου! Απαιτώ να αφήσεις καινούριο ανώνυμο σχόλιο, που θα παραμείνει ανώνυμο, πάραυτα!! :pp   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 15:59     ο επισκέπτης επώνυμος έγραψε…   Αει μωρή, φάε τα cornflakes σου…!!!Sorry, εσύ το ζήτησες… vlavo   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 16:27     ανώνυμος έγραψε…   Δεν ξερεις να φτιαξεις ενα αβγο και θες και μπιφτεκιαΟυστ παλιοτσοκαρο νομιζεις οτι εγινες καποια!! vvvvvvAvvvvWvvvvvAvvvvvvKvvvvvEvvvvvv?   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 16:42     το μέλος vasia έγραψε…   Εμ ναι! Βλέπεις κ Lost! Σα δεν ντρέπεσαι! ΟΥ ΟΥ ΟΥΟΥΟΥ! ΣΑΤΑΝΑΔΕΕΕΣ! (ξέχασα να βάλω “ανώνυμος” :ΡΡΡ)Τέρμα η πλάκα. Κοίτα, για να την πεις στην φίλη σου, την επόμενη φορά που θα βγεις με το γκομενάκι, μην μιλάς. Καθόλου! Απλά κούνα καταφατικά το κεφάλιι,χαμογέλα κ ξαφνικά όρμα κ φίλα τον! Να δούμε τι θα πει κ η φίλη…χιχιχιχι! :ρ   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 16:44     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ vlavo, ευχαριστώ!@ awake?, καλή προσπάθεια.. Αλλά είναι που είμαι και δαιμονία και δεν μπορείς να μου κρυφτείς με τίποτα! :pp @ vasia, άσε κοριτσάκι, πάει το γκομενάκι, να’ταν κι άλλο! Άλλωστε αυτό που μου ζητάς είναι απλά αδύνατον.. Δε θα μπορούσα να καθίσω τόση ώρα χωρίς να μιλάω, θα έσκαγα!!   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 17:02     ο επισκέπτης LoLa έγραψε…   mporeite na pate gia fagito. etsi kialos otan trwme den milame,e??? fadazomai cherie tous kalous tropous sou tous exeis , etsi den einai?? xixixix!!! kai egw ston silogo sou anikw..bebea exw kai tin adelfi mou pou rixnei kai kamia mprizola ston fourno na trww otan girizw kourasmeni ap to merokamato…MANOULA POU EISAI?PEINAWWWW (eimai kai gineka karieras tromara mou!!)   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 17:12     το μέλος freskoxioni έγραψε…   Η επιθυμία σας, γλυκειά μου κυρία:Η ΩΡΑΙΑ ΕΛΕΝΗ Στίχοι: Κώστας Καλδάρας Μουσική: Κώστας Καλδάρας Πρώτη εκτέλεση: Μαρία Φωτίου Η ωραία Ελένη μέσα μου ξαγρυπνά με γεμίζει με πέπλα και με φορτηγά να ‘χα τώρα δυο άντρες να τους βάλω φωτιά να γυρίζουν τα βράδια με καμένη καρδιά Η ωραία Ελένη στα στενά της Ερμού μηχανές καβαλάει πάει του σκοτωμού να ‘ναι τάχα σημάδι μιας φυγής που θα γίνει να ‘ναι τάχα η αλήθεια που ένας μύθος τη σβήνει Και πάλι απέναντι στο φως θα σε κοιτάζω μέλι και όπιο μες στο μυαλό μου στάζω Η ωραία Ελένη στον καθρέφτη μπροστά με κοιτάζει στα μάτια και το σκάει κρυφά κι εγώ μπήγω τα νύχια στο γυμνό της το βλέμμα αχ να σ’ είχα αγάπη να ζηλεύω εσένα Και πάλι απέναντι στο φως θα σε κοιτάζω μέλι και όπιο μες στο μυαλό μου στάζω   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 18:32     το μέλος freskoxioni έγραψε…   http://www.musicheaven.gr/html/modules.php?name=musicpages&op=viewpage&id=31Kisses!!! ;-***   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 18:52     ανώνυμος έγραψε…   Friends? friends? Pws tolmas na bebilwneis thn 8eikh auth seira? Ftou sou kai pali ftou sou! Kala se lene tsokaro (den eipa “eisai tsokaro” prosexe) Kai egw se auth thn kathgoria anhkw…kai ektos tou faghtou mou leipoun kai ta freskosiderwmena poukamisa ths douleias mou apo ta xerakia ths mamas mou…eutuxws aurio exw repo kai 8a paw wrwpo…mazi me ta poukamisa fusika! xaxaxa…kai 8a gurisw kai me taperakia faghta..ame!!! H katerina eimai nte! :P   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 19:14     το μέλος dreamprince έγραψε…   καλά τί γίνεται στην Σφαίρα της Athens Voice? Όλοι βρίζονται μεταξύ τους, πλακώνονται, θάβονται… Καλά εγώ τόσο καιρό πού βρίσκομαι; Εχω μείνει τόσο πίσω? Έλα ρε, εμείς οι άντρες δεν ξενερώνουμε με τις γυναίκες που μιλάνε πολύ… Ξενερώνουμε με κείνες που μιλάνε πολύ και δεν λένε τίποτα ουσιώδες!   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 19:34     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ LoLa, μια χαρά η ιδέα για το φαγητό, φυσικά cherie και το κατέχουμε το savoir vivre! Με το συγκεκριμένο βέβαια δεν παίζει (η συζήτηση αυτή έχει γίνει πριν κανένα μήνα, απλά τη θυμήθηκα σήμερα και την ανέβασα γιατί λέγαμε πάλι κάτι παρόμοιο – ρε, παιδιά, αλήθεια τόσο τρομακτική είμαι τέλος πάντων?? Έλεος!), αλλά θα το έχω στα υπ’ όψιν για τον επόμενο! Όχι στα ποτά, ναι στο δείπνο με κεριά! @ freskoxioni, σ’ ευχαριστώ άααπειρα πολύ! Τους στίχους τους είχα και το ίδιο το τραγούδι δηλαδή, αλλά χμ.. από κασέτα! Επιτέλους το κατέβασα, να’σαι καλά!! Φιλί τεράστιο και μια αγκαλιά άλλη τόση! :* @ ανώνυμη Κατερίνα, ε, ναι, λοιπόν τολμώ! :pp Τελικά είμαστε πολλοί που μας έχουν εγκαταλείψει στην Αθήνα.. Να περάσεις τέλεια στο ρεπό και γυρνώντας φέρε και κανένα ταπεράκι παραπάνω! Πεινάει ο κόσμος! :p @ dreamprince, έτσι είμαστε εμείς εδώ, σωστό Peperly, χιχι! Εντάξει, για να μην υπερβάλλουμε και τρομάζουμε τον κόσμο, συνήθως φερόμαστε πιο κόσμια, αλλά τώρα λίγο η ζέστη, λίγο η επιστροφή από τις διακοπές, δε θέλει και πολύ ο άνθρωπος για να βγάλει το χειρότερό του εαυτό! Θα επανέλθουμε όμως στα φυσιολογικά σύντομα! PS. Ώστε δεν ξενερώνεις με γυναίκες που μιλάνε πολύ ε? Δεν ξέρω και πολλούς άντρες που θα συμφωνούσαν μ’ αυτό! Για στείλε το τηλέφωνό σου με pm! P   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 20:26     το μέλος freskoxioni έγραψε…   \*:*/   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 21:02     ο επισκέπτης αργυρένια έγραψε…   ωχ χθες είχα το πρώτο μου ραντεβού με ένα νεαρό σκέτο λουκούμι(και μίλαγα συνέχεια!!!)   Πέμπτη, 23 Αύγουστος 2007 17:55     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ αργυρένια, χιχιχιχι! Ελπίζω στη δική σου περίπτωση τα πράγματα να εξελιχθούν καλύτερα απ’ ό,τι στη δική μου! (αν τα έλεγες τόσο ωραία όσο στο blog πάντως δε σε φοβάμαι, θα το μάγεψες το λουκούμι )   Παρασκευή, 24 Αύγουστος 2007 17:12     το μέλος Lucida έγραψε…   ..ψιτ, αν σε βρισω, υποσχεσαι οτι θα ανταποδωσεις? Αν τα συμφωνησουμε ετσι.. ισως σου κανω και εγω το τραπεζι! (Τοτε ειναι που θα πρεπει να τους χαιρετησεις ολους!)   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 12:40     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ Lucida, βεβαίως και θα ανταποδώσω! Ανώνυμα πάντα, αυτό εννοείται! Θα δημιουργήσουμε τρελή ίντριγκα, θα γίνουμε stars για μια μέρα, μπορεί και δύο! (Άντε καλέ θα πρέπει να τους χαιρετήσω όλους! Εδώ επεβίωσα από το δικό μου, το δικό σου θα φοβηθώ?? Χιχιχι!)   Πέμπτη, 30 Αύγουστος 2007 19:24

 

Ώπα είπα λέω!

Πώπω, μπήκα πριν από λίγο να κάνω μια βόλτα και να δω τι γίνεται, ξαναδιάβασα το χθεσινό post, είδα και τα σχόλια και διαπίστωσα ότι σας μαύρισα την καρδιά καλοκαιριάτικα η κακούργα (δε φταίω εγώ βέβαια που δεν καταλάβατε ότι υπήρχε απώτερος στόχος, να μαυρίσει η καρδιά για να ταιριάζει με το τέλεια μαυρισμένο δέρμα σας P)! Τώρα λοιπόν, θα ‘πρεπε κανονικά, έτσι για να σας αποζημιώσω, να κάτσω να γράψω κάτι, ό,τι να ‘ναι (κατά προτίμηση χαρωπό βεβαίως- βεβαίως, χμμμ, κάτσε να το σκεφτώ, μπορώ να το αρχίσω “άσπρα κοράκια, κόκκινα κοράκια..” χιχιχ), κάτι βρε παιδί μου, ίσα ίσα να διώξω το από κάτω (πιθανολογώ ότι θα ήταν πιο έξυπνο να μη γράφω posts που μετά πρέπει να διώξω με κάποιο τρόπο, τώρα που το σκέφτομαι ίσως θα ήταν ακόμα πιο έξυπνο να μη γράφω καθόλου, πάλι καλά που δεν είμαι και πολύ έξυπνη, αλλιώς θα έπρεπε να στερηθείτε αυτό το υπέρτατο blog και μετά πώς θα μπορούσατε να συνεχίσετε τη ζωή σας δεν ξέρω, τέτοιες απώλειες δεν μπορεί κανείς να τις ξεπεράσει – ναι, γιατρέ, φυσικά και δεν είμαι ο Ναπολέων, πώς θα μπορούσα, εγώ τον έφτιαξα λέμε!!, χιχιχιχ- ), αλλά δεν προλαβαίνω!! Πολύ μπάρτσελο και γενέθλιο και γιορτή αυτές τις μέρες (και πάει καλά το μπάρτσελο και η γιορτή, αλλά το γενέθλιο εδώ μου κάθεται – τώρα εσείς δε βλέπετε αλλά εγώ δείχνω το λαιμό μου- αυτούς τους λέοντες δεν τους χωνεύω, καθόλου δεν τους χωνεύω, οι παρόντες εξαιρούνται φυσικά ). Ελλείψει χρόνου λοιπόν, θα σας βάλω ένα τραγουδάκι που αγαπώ πολύ πολύ πολύ πολύ πολύ και τα λέει σχεδόν όσο καλά θα τα έλεγα κι εγώ! Ωπα, είπα, λέω Μέσα στη ζωή περνάω, τραγουδώ και προσπερνάω, λέω Ώπα, είπα, λέω Αναμμένη η μηχανή μου και δεμένη η ψυχή μου, λέω Ώπα, είπα, λέω Πίσω από ένα γραφειάκι, χρήμα, κέρδος κυνηγάω, λέω, Ώπα, είπα, λέω Ώπα, κοίτα με, γελώ Είπα, κοίτα με, γελώ Λέω, κοίτα με γελώ, δεν κλαίω! Φρένο, γκάζι η μουσική ώπα, είπα τη ζωούλα μας φυλάει η φωνή του εκφωνητή ώπα, είπα, ώπα, είπα, λέω Φρένο, γκάζι η μουσική με μια ζώνη ασφαλείας μια ολόκληρη ζωή Σου λέω Γελώ, δεν κλαίω Και λέω, λέω, λέω, λέω και ώπα, είπα, λέω με ήλιο και βροχή και τα λοιπά, και τα λοιπά, και τα λοιπά Γελώ δεν κλαίω Και ώπα, είπα λέω Και λέω, λέω, λέω και φτου κι απ’ την αρχή Και ώπα, είπα, λέω τις καλύτερες μου μέρες ξεπουλάω, ξεπουλάω, λέω Ώπα, είπα, λέω Στο τιμόνι μου δεμένος, στο τικ τακ συντονισμένος, λέω Ώπα, είπα λέω Βγάζω φλας, αλλά δε στρίβω τη ζωή μου προσπερνάω, λέω Ώπα, είπα, λέω Ώπα, κοίτα με γελώ Είπα, κοίτα με γελώ Λέω, κοίτα με γελώ, δεν κλαίω! Soundtrack: Ώπα, είπα, λέω Μουσική: Σταμάτης Κραουνάκης Στίχοι: Γιώργος Μανιώτης Ερμηνεία: Άλκηστις Πρωτοψάλτη PS. Καλό το μπάρτσελο, αλλά ποιος θα μαζέψει σήμερα από το πάτωμα όλα τα γαρυφαλλοπέταλα (υφίσταται τώρα αυτό ως λέξη ή μόλις δημιούργησα μία και να συγκινηθώ??)? Αφήστε που έχω αρχίσει να υποψιάζομαι ότι έχουν εισχωρήσει σε διάφορα περίεργα σημεία.. :-/ Αυτό το ηλίθιο φόρεμα φταίει για όλα που δε στέκεται στη θέση του με τίποτα, το βλέπω σύντομα να καταλήγει στα σκουπίδια (έχω την αμυδρή υποψία ότι οι φτωχοί δε θα το εκτιμήσουν P). Και δεν είχε και go go boys ντυμένα πυροσβέστες.. Ποιο μπάρτσελο που σέβεται τον εαυτό του δεν έχει go go boys ντυμένα πυροσβέστες?? (σ’ αυτό το τελευταίο θα μπορούσα ίσως να κάνω και κάποια παραχώρηση, θα μπορούσαν να είναι ντυμένα και αστυνομικοί πχ ) PS 2. Έχω καεί τρελά, λέμε. Από τη μία πλευρά. Όχι, δεν εννοώ μπρούμυτα ή ανάσκελα. Εννοώ τη δεξιά πλευρά. Μην το δοκιμάσετε μόνοι σας. Θέλει τέχνη για να πετύχεις αυτό το σούπερ αποτέλεσμα, δεν μπορεί να το καταφέρει ο πάσα ένας. PS 3. Πόσο φυσιολογικό είναι να φεύγεις για τέσσερις μέρες και να κουβαλάς μαζί σου τρία βιβλία? Επροβληματίσθην βαθιά μόλις. PS 4. Με τόσα υστερόγραφα έφτιαξα post!! Τελικά το τραγουδάκι δεν πολυχρειαζόταν!! D Update: Διαβάζοντας τα σχόλια μπήκα στη διαδικασία να αναρωτηθώ πώς γράφεται το ώπα.. Μέχρι και λεξικό άνοιξα, μάταια δυστυχώς.. Αλλά μετά το βρήκα στο cd.. Και ναι, όπως όλοι ήδη γνωρίζατε, γράφεται με ω και όχι με ο! Τι ντροπή ω, θεοί!! Πάω να κρυφτώ κάπου γιατί αν και το διόρθωσα η ντροπή παραμένει!!!

9 σχόλια: το μέλος PanosJee έγραψε…   άλλες φορές έκανα μαύρισμα ζέμπρας βέβαια τώρα εχω 10 μέρες να κάνω μπάνιο και βλέπω να ατονεί   Κυριακή, 19 Αύγουστος 2007 20:15     το μέλος vasia έγραψε…   Ωπα! χιχιχιχιχ!   Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007 01:20     το μέλος thank έγραψε…   εμένα πάλι μου άρεσε πολύ το προηγούμενο, σαν κείμενο. Ειναι το καλό της απρόσωπης και ευκαιριακής επαφής με ένα μπλογκ. Οποτε μπαίνω βέβαια το διαβάζω και μου αρέσει. Απλά δεν μου βγαίνει ούτε ένα σχόλιο, έχει τέτοιο ποιητικό χαρακτήρα που απλά διαβάζεις και σκέφτεσαι. Οκ, αν βέβαια “ξέρεις” τον άλλον, έστω από εδώ, … πως γυιρίζει απο διακοπές .. λογικό ειναι να του πεις “σήκω λίγο κορίτσι μου”. Δεν πειράζει. Ας απολαυσουμε και τα ωπα λοιπον. :)   Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007 01:33     το μέλος MissingPage έγραψε…   kai egw fetos steroumai maurismatos opws kai persu…pou na maurisw kale stis Bru3elles? :P Etsi se goustarw…megalo megalo xamogelo kai anamonh gia mhnuma-prosklhsh gia kafedaki! :P   Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007 01:34     το μέλος swift έγραψε…   Ωραίο το τραγουδάκι   Έγραψα πάλι…   Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007 09:49     το μέλος banibani έγραψε…   Ώπα είπα λέω και σιναναϊ γιαβρούμ σιναναϊ. Αυτά είναι γλέντια. Όσον αφορά το μαύρισμα εμένα μια φορά με είχε πάρει ο ύπνος στην παραλία και έιχα καεί τόσο που περπατούσα σαν να ήμουν ένας συγκαμένος υπνοβάτης. Αυτά είναι δράματα.   Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007 11:05     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ panouli, χρόνια πολλά για τη γιορτή σου, έστω και με τρελή καθυστέρηση!! Μαύρισμα ζέμπρας, ε? Πώς το πετυχαίνεις αυτό? Κάθεσαι κάτω από υπόστεγο με κενά ανάμεσα στις ξύλινες σανίδες?? @ vasia, D@ thank, η αλήθεια είναι ότι δεν έλειψα και πολλές μέρες από την Αθήνα, άρα δικαιολογούμαι να θλίβομαι, ε? Χιχιχ! Σ’ ευχαριστώ πολύ για το κείμενο.. @ missing, πάμε για καφεδάκι όποτε θες κοριτσάκι! @ swift, έεετσι! @ banibani, συγκαμμένος υπνοβάτης?? χιχιχι!   Δευτέρα, 20 Αύγουστος 2007 16:22     ο επισκέπτης LoLa έγραψε…   oson afora ta kapsimata apo ilio8erapia , poli euxaristws na adala3oume me8odous giati exw kai egw kapies na sou proteinw…eilikrina padws etsi opws exeis kaei den mou exei 3anatixei…alla exeis kaei stis masxales/??den exeis??gia auto sou lew exoume polla na poume apo koda…mats   Τρίτη, 21 Αύγουστος 2007 13:11     το μέλος cornflake girl έγραψε…   @ LoLa, χιχιχ! Βεβαίως και να ανταλλάξουμε μεθόδους, αμέ! Ομολογώ ότι εγώ δεν έχω καεί ποτέ στις μασχάλες, αλλά τα έχει καταφέρει η αδερφή μου!! Το καλύτερο όλων πάντως, είναι το σημάδι από το βραχιολάκι στο πόδι και από τα γυαλιά ηλίου! Σμακ!   Τετάρτη, 22 Αύγουστος 2007 14:13